و هراس [ در دل دشمن ] ، به فاصلهء يك ماه راه ، پيشاپيش او و پشت سرش و راست و چپ او مىرود و فرشتگان مقرّب ، رو به روى اويند و نخستين كسى كه پشت سرش مىآيد ، محمّد صلى الله عليه و آله و سپس على عليه السلام است و شمشيرى از نيام كشيده به همراه دارد و خداوند روم ، ديلم ، سِند ، هند ، كابل شاه و خزر را برايش فتح مىكند .
اى ابوحمزه ! قائم ، قيام نمىكند ، مگر با بيم شديد [ مردم ] ، زلزلهها ، فتنه و بلايى كه به مردم مىرسد و طاعون پيش از آنها ، و شمشيرى برّان ميان عرب [ كه آنان را به كشتن مىدهد ] و درگيرى ميان مردم ، پراكندگى در دينشان و دگرگونى احوالشان ، تا آن جا كه برخى ، از شرارت بسيار مردم و به جان هم افتادن آنها ، صبح و شب ، آرزوى مرگ مىكنند ، و خروج قائم ، به هنگام يأس و نااميدى مردم [ از فَرَج و گشايش كارشان ] است » . « 1 »
1397 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از يحيى بن سالم - : امام باقر عليه السلام فرمود : « صاحب اين امر ( قيام ) ، كمسنترين و ناشناختهترينِ ماست » .
گفتم : اين ، چه هنگام است ؟
فرمود : « هنگامى كه قافلهها [ خبر ] بيعت با جوان را به هر سو ببرند و آن زمان ، هر
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 234 ح 22 ، مختصر بصائر الدرجات : ص 212 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 348 ح 99 .