تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 357

مساهمون:

ص٣٥٧
پيرامون آن را ويران مىكند و به سوى بصره حركت مىكند تا به دريايش مىرسد ، و تابوت و عصاى موسى همراه اوست و چنان اراده مىكند و در بصره مىدمد و دريايى پديد مىآيد و آب ، همهء آن را فرا مىگيرد و جز مسجدش از آن باقى نمىماند ، مانند سينهء كشتى كه از آب ، بيرون و نمايان مىماند . آن گاه به سوى حروراء ( روستايى در پشت كوفه ) مىرود و آن را آتش مىزند و از دروازهء بنى اسد حركت مىكند تا اين كه در [ سرزمين ] ثقيف - كه همان زراعت فرعون اند - نيز مىدمد [ و آن جا را شعله‌ور مىكند ] و سپس به سوى مصر مىرود و از منبر آن بالا مىرود و براى مردم سخن مىراند . پس ، زمين از عدالت ، شادمان مىشود و آسمان ، بارانش را و درخت ، ميوه‌اش را و زمين ، گياهش را عطا مىكند و زمين ، خود را براى زمينيان مىآرايد و حيوانات وحشى ، چنان ايمن و آسوده‌خاطر مىشوند كه مانند چهارپايانشان در جادّه‌هاى زمين مىچرند ، و دانش به دل‌هاى مؤمنان ، راه مىيابد و مؤمنى نيست كه به دانش برادرش نيازمند باشد و آن روز ، تأويل اين آيه محقّق مىشود : « خداوند ، هر يك را از گشايش خود ، بىنياز مىكند » و زمين ، اندوخته‌هايش را برايشان بيرون مىآورد و قائم عليه السلام مىگويد : " بخوريد . گوارايتان باد به پاداش آنچه در روزهاى گذشته پيش فرستاديد ! " ، « 1 » و مسلمانان در آن روزگار ، بر دين و عقيده‌اى درست اند و به آنان اجازهء سخن گفتن داده شده است و آن روز ، تأويل اين آيه است : « و [ فرمان ] پروردگارت و نيز فرشتگان ، صف به صف مىآيند » . و خداوند در آن روز ، جز دين حقّش را نمىپذيرد . به هوش باشيد كه دين خالص ، از آنِ خداوند است و در آن روز ، تأويل اين آيه است : « آيا نديده‌اند كه ما آب را به سوى سرزمين بىگياه مىرانيم و با آن زراعتى پديد مىآوريم كه چهارپايان آنان و خودشان از آن مىخورند ؟ آيا نمىبينند ؟ و مىگويند : اگر راست مىگوييد ، اين پيروزى [ وعده داده شده به مؤمنان ] كِى خواهد بود ؟ بگو : در روز پيروزى ، ايمان كافران به آنان سودى نمىرساند و مهلت هم نمىيابند . پس ، از آنها روى بگردان و منتظر باش كه آنان نيز منتظرند » و از روز قيامش تا روز درگذشتش ، سيصد و
هامش
( 1 ) . اشاره به آيهء 24 از سورهء حاقّه است .