در حالى كه پرچم پيروزى را افراشته باشى ، آن سان كه ديده شود ؟ آيا ما را خواهى ديد ، در حالى كه گرداگِرد تو حلقه زدهايم و تو مردم را رهبرى مىكنى و جهان را پر از داد كردهاى و دشمنانت را خوارى و كيفر چشاندهاى و سركشان و منكِران حق را نابود ساختهاى و متكبّران را ريشهكن كرده و ستمگران را نابود ساختهاى ، در حالى كه ما لب به ثناى خدا گشوده ، مىگوييم : حمد و ثنا از آنِ خداوند ، پروردگار جهانيان است ؟
خداوندا ! تويى برطرفكنندهء غمها و گرفتارىها . از تو دادخواهى مىكنم ؛ كه دادرسى ، نزد توست و تويى پروردگار آخرت و دنيا . پس ، اى فريادرس دادخواهان ! به فرياد بندهء كوچك و گرفتارت برس و سَرورش را به او نشان بده - اى خداى بسيار مقتدر - و به سبب سرورش رنج و سوز غم و هجران را از او بزداى و آتش سوزان دلش را فرو بنشان . اى آن كه بر عرش ، استوار گشتهاى و اى آن كه بازگشت و فرجام ، به سوى توست !
خداوندا ! ما بندگان توييم كه شيفتهء ولىّ تو هستيم ؛ آن كه يادآور تو و پيامبر توست . او را براى ما نگهبان و پناهگاه آفريدى و براى ما مايهء استوارى و پناهندگى ساختى و وى را براى مؤمنان ما پيشوا قرار دادى . پس ، درود و سلام ما را به او برسان و بدين سبب بر كرامت ما - اى پروردگار - بيفزاى و قرارگاه او را براى ما مايهء قرار و آرامش قرار بده و نعمتت را بر ما چنين كامل كن كه او را پيشاپيشِ ما قرار دهى و ما را وارد بهشت خودت سازى و همدم شهيدان از برگزيدگان خودت ، قرار دهى !
خداوندا ! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست ؛ « 1 » بر جدّش ، محمّد ، فرستادهء
هامش
( 1 ) . در الإقبال به جاى جملهء پيش گفته شده چنين آمده است : « خدايا ! بر حجتت و ولىّ امرت درود فرست » ومتن الإقبال مناسبتر است .