2 / 2 : دعايش در قنوت
1047 . مهج الدعوات : - در ذكر قنوتهاى امامان پاك - : قنوت مولايمان حجّة بن الحسن :
« خدايا ! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و اوليايت را با تحقّق وعدهات گرامى بدار و آنان را كه آرزوى يارىات را دارند ، به آرزويشان برسان و از ايشان خطر كسانى كه پرچم مخالفت با تو را برافراشتهاند ، بر طرف كن ؛ كه اينان دستورت به مخالفت نكردن را نافرمانى نموده و با يارى گرفتن از بخشش تو ، به كُند كردن تيزى [ سلاحت ] برخاسته و با نيروى گرفته از تو ، آهنگ مكر با تو را دارند و تو با بردبارىات ، به انتظار آشكارا گرفتن آنها هستى تا به گاه غفلتشان آنان را از ريشه بركنى كه تو خود گفتى - و گفتارت حقيقت است - : « چون زمين ، زيور خود را برگيرد و [ به سبزه و گل ] آراسته شود و مردم گمان كنند كه [ در بهره گرفتن ] از آن توانايند ، امر ما شب يا روز بيايد و آن را چنان درو شده بر جاى نهيم كه گويى روز پيش ، هيچ نبوده است . اين گونه نشانههاى خود را براى انديشهوران روشن مىداريم » . و گفتى : « هنگامى كه ما را خشمگين كردند ، از آنان انتقام گرفتيم » .
هدف [ خلقت ] با ما به سرانجام مىرسد و ما به خشم تو خشم مىگيريم و ما براى يارى حق ، همپيمان مىشويم و به در آمدن فرمان تو مشتاقيم و براى به انجام رساندن وعدهات ، چشمانتظاريم و منتظر فرود آمدن تهديدت نسبت به دشمنانت هستيم .
خدايا ! اين اجازه را بده و راههايش را باز كن و بيرون آمدنش را آسان نما و راههايش را هموار كن و جادههايش را بكش و سربازان و ياورانش را استوار بدار و بيم و هراست را به گروه ستمكاران برسان و شمشير انتقامت را بر دشمنان معاندت