فصل دوم : دعاى امام مهدى براى فرجش
2 / 1 : دعايش هنگام تولّد
1046 . كمال الدين - به نقل از حكيمه دختر امام جواد عليه السلام در يادكرد ماجراى تولّد امام مهدى عليه السلام - : . . . باز گشتم و طولى نكشيد كه پردهء ميان من و نرگس كنار رفت و او را چنان نورى فرا گرفته بود كه چشمانم را فرو بست و آن گاه كودكى را ديدم كه سر بر سجده نهاد و بر زانوانش نشست و دو انگشت اشارهء خود را بالا آورد و فرمود :
« گواهى مىدهم كه خدايى جز خداوند يگانهء بى همتا نيست و جدّم محمّد ، پيامبر خدا و پدرم ، امير مؤمنان است . . . » . سپس يكيك امامان را بر شمرد تا به خودش رسيد و سپس فرمود : « خدايا ! آنچه را بر من وعده دادهاى به انجام برسان و كارم را به پايان ببَر و زمينه و جايگاهم را استوار بدار و زمين را به دست من از عدل و داد پُر كن » . « 1 »
هامش
( 1 ) . كمال الدين : ص 426 - 428 ح 2 ، الثاقب فى المناقب : ص 201 ح 178 ، روضة الواعظين : ص 284 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 11 ح 14 . نيز ، براى ديدن همهء حديث ، ر . ك : همين دانشنامه : ج 2 ص 235 ح 345 .