جانهايشان از والاترين جايگاه ، آويخته است . اينان ، جانشينان خداوند در زمين و دعوتگران به دينش هستند . وه كه چه مشتاق ديدار آنانم ! » . « 1 »
ر . ك : ج 5 ص 361 ح 952 و ح 953 .
3 / 6 : يارى خواستن از خدا در روزگار غيبت
الف - دعاى غريق
1004 . كمال الدين - با سندش به نقل از عبد اللَّه بن سنان - : من و پدرم بر امام صادق عليه السلام وارد شديم . فرمود : « شما چگونه خواهيد بود هنگامى كه در روزگارى قرار مىگيريد كه پيشواى هدايت را نمىبينيد و نشانهاى ديده نمىشود و تنها ، كسى در آن روزگار نجات مىيابد كه دعاى غريق را بخواند » .
پدرم به ايشان گفت : اگر اين وضعيت در شب اتّفاق افتد ، چه كنيم ؟
فرمود : « تو به آن روزگار نمىرسى ؛ امّا اگر چنين شد ، همان را كه در دست داريد ، بچسبيد تا كار برايتان روشن شود » . « 2 »
1005 . كمال الدين - با سندش به نقل از عبد اللَّه بن سنان - : امام صادق عليه السلام فرمود : « شبههاى به شما مىرسد و بدون نشانهء قابل رؤيت و يا پيشواى هدايت مىمانيد و جز كسى كه دعاى غريق را بخواند ، نجات نمىيابد » .
گفتم : دعاى غريق چگونه است ؟
فرمود : « مىگويى : " اى خدا ! اى مهرگستر ! اى مهربان ! اى دگرگون كنندهء دلها !
هامش
( 1 ) . الأمالى ، مفيد : ص 247 - 250 ح 3 ، الخصال : ص 186 ح 257 ، الأمالى ، طوسى : ص 20 ح 23 ، بحار الأنوار : ج 1 ص 187 ح 4 .
( 2 ) . كمال الدين : ص 348 ح 40 ( با سند صحيح ) ، الغيبة ، نعمانى : ص 159 ح 4 ( با عبارت مشابه با دو سند صحيح ) .