نيافتيد ، ردّش كنيد و اگر تشخيص آن برايتان ميسّر نشد ، همان جا بِايستيد و آن را به ما باز گردانيد تا آنچه را كه در بارهء آن براى ما شرح دادهاند ، برايتان شرح دهيم و چون آن گونه باشيد كه به شما سفارش كرديم و بهگونهاى ديگر نشويد ، هر كدام از شما كه قبل از خروج و قيام قائم ما بميرد ، شهيد است و هر يك از شما كه قائم ما را درك كند و در ركاب او كشته شود ، پاداش دو شهيد را دارد و هر كس ، يكى از دشمنان ما را بكشد ، پاداش بيست شهيد را دارد » . « 1 »
1003 . الأمالى ، مفيد - با سندش به نقل از كميل بن زياد نخعى - : همراه امير مؤمنان عليه السلام در مسجد كوفه بودم و نماز عشا را خوانده بوديم كه دستم را گرفت و از مسجد بيرون آمديم . امام عليه السلام رفت تا به پشت كوفه رسيد ، بى آن كه كلمهاى با من سخن بگويد و چون به صحرا رسيد ، نفسى كشيد و سپس فرمود : « . . . خدايا ! چنين است كه زمين از بر پا دارندهء حجّت ، خالى نمىماند ، آشكار و نمايان و يا پوشيده و نهان ، تا حجّتها و دليلهاى روشن الهى باطل نگردند ، كه اينان كمترين تعداد و بيشترين منزلت را دارند . خداوند ، حجّتهاى خود را با آنان نگاه مىدارد تا آن را به امثال خود بسپارند و در دلِ همگنان خود بكارند . دانش آنان ، به حقايق امور رسيده و يقين در جانشان نشسته و آنچه را نازپروردگان ، دشوار ديدهاند ، به آسانى پذيرفته و با آنچه نادانان از آن رميدهاند ، خو گرفتهاند . با كالبدهايشان با دنيا همراه گشتهاند و
هامش
( 1 ) . الأمالى ، طوسى : ص 231 ح 410 ، بشارة المصطفى : ص 113 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 122 ح 5 .