انتظار فَرَج امام عصر ( عليه السلام )
اميد به آيندهاى روشن و نيكو و يا « انتظار فرج » ، يكى از مفاهيم پُرتكرار در احاديث است . اين مفهوم ، به گونههاى متفاوت زير ، در آيات و احاديث آمده است :
1 . « انتظار فرج » گاه به گونهء مطلق و براى دميدن روح اميد در مردم و القاى روحيهء پايدارى و صبر در برابر مشكلات در همهء زمينهها به كار رفته است . آيهء شريف :
« فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ؛
« 1 » به درستى كه با دشوارى ، آسانى است » و احاديثى همچون :
« انتِظارُ الفَرَجِ بِالصَّبرِ عِبادَةٌ
؛ « 2 » انتظار فَرَج با شكيبايى ، عبادت است » و يا «
أفضَلُ العِبادَةِ انتِظارُ الفَرَجِ ؛ « 3 »
برترين عبادت ، انتظار فرج است » ، به اين مفهوم اشاره دارند .
زاويهء ديد اين احاديث ، به انتظار فَرَج امام عصر عليه السلام منحصر نيست ؛ بلكه تمام رفتارهاى انسان در حوزههاى گوناگون را شامل مىشود . زندگى ، همراه با مشكلات و سختىهاست و به صبر و پايدارى همراه با اميد به آيندهاى روشن نياز دارد تا شادابى و نشاطِ روح و روان را سبب شود .
قاضى تنوخى ( م 384 ق ) با استفاده از آيات ، احاديث ، حكايات و اشعار زيبا ، كتابى با عنوان الفرج بعد الشدّة نگاشته كه دستمايهء نويسندگان و شاعران پس از خود قرار گرفته است .
هامش
( 1 ) . انشراح : آيهء 6 .
( 2 ) . ر . ك : ح 906 .
( 3 ) . ر . ك : ص 330 ح 910 .