امّا آن را مطرح نفرمود تا نيمه شب كه مشغول نماز شد . پس از فراغ نماز ، به وصال انوار حجّت عليه السلام نائل گرديد . من پرتوهاى انوار را مشاهده مىكردم كه او را فرا گرفته بود و صدا را مىشنيدم كه با وى تكلّم مىكند ؛ ولى كيفيت مكالمه را نمىفهميدم .
گويا حواس و قوايم به كلّى ربوده شده بود .
پس از افتراق و جدايى شنيدم كه آن جناب به من فرمود : امام زمان - روحى له الفداء - مسئله را حل فرمود ؛ ولى تو را به وجود مقدّس ايشان قسم مىدهم كه تا من زندهام ، اين قصّه را براى كسى نقل مكن . « 1 »
4 / 20 : آخوند ملّا عبّاس تربتى
892 . شيخ حسينعلى راشد « 2 » گفته است : از جمله چيزهايى كه ما ( افراد خانواده ) از او ( آخوند ملّا عبّاس تربتى ) « 3 » ديديم و همچنان براى ما مبهم ماند ، يكى اين است كه . . .
هامش
( 1 ) . عنايات حضرت مهدى موعود به علماء و مراجع تقليد : ص 98 ( به نقل از : شجرهء طيّبه : ص 10 ) .
( 2 ) . حسينعلى راشد ( 1284 - 1359 ش ) : روحانى ، نويسنده ، مبلّغ مذهبى ، استاد دانشگاه ، زندانى سياسى ( بهعلّت سخنرانىهاى ضدّ سلطنت رضاشاه ) . و نمايندهء تهران در مجلس شوراى ملّى ، فرزند ملّا عبّاس تربتى كه در روستاى تربت حيدريّه به دنيا آمد و در شانزده سالگى همراه پدرش به مشهد رفت و مشغول تحصيل دروس حوزه گرديد و سپس براى ادامهء تحصيل به نجف عزيمت كرد و نزد اساتيد آن حوزه ، مانند : ميرزا حسين نائينى و سيّد ابو الحسن اصفهانى كسب فيض نمود .
او در دورهء هفدهم مجلس شوراى ملّى ، ضمن حمايت از نهضت ملّى شدن صنعت نفت به مجلس راه يافت ؛ امّا چند جلسهاى بيشتر در آن حضور نيافت . وى از سال 1320 ش تا اواخر عمرش در راديو ايران به ارائهء سخنرانى مذهبى مىپرداخت . اين سخنرانىها طولانىترين برنامهء مذهبى ادامهدار از ابتداى تأسيس راديو ايران تا آن زمان بوده است و بخشهايى از آن به چاپ رسيده است . دو فيلسوف شرق و غرب : ملّا صدرا و انيشتين از وى به چاپ رسيده است . با راستقامتان پهنهء اندرز ( يادنامه حسينعلى راشد با مقالاتى از بزرگان ادبيات و تاريخ ) ، ديگر اثر وى است .
( 3 ) . عبّاس تربتى ، معروف به ملّا عبّاس تربتى و حاج آخوند : عالم ، زاهد وعارف بزرگ معاصر شيعه در 1250 ش ، در تربت حيدريّه زاده شد و در 24 مهر سال 1322 ش در مشهد در گذشت و در حرم امام هشتم دفن گرديد . خدمات وى در جريان زلزلهء 1301 ش تربت حيدريّه ، معروف به زلزلهء « خرق و غوزان » ، بسيار چشمگير بود . در سال 1370 ش كتابى با عنوان فضيلتهاى فراموش شده در بارهء وى چاپ گرديد .