در دوران غيبت كبرا همانند غيبت صغرا ، هر چند در دايرهاى محدودتر ، اثبات مىكنند . حديث نخست ، در معتبرترين كتاب حديثى ، الكافى ، به نقل از امام صادق عليه السلام اين گونه آمده است :
لِلقَائِمِ غَيْبَتانِ إِحداهُما قَصيرَة وَ الاخرى طَويلَة . الْغَيبَةُ الْأُولى لا يَعلَمُ بِمَكانِهِ فيها إِلّا خاصَّة شيعَتِهِ وَ الاخرَى لَايَعْلَمُ بِمَكانِهِ فيها إِلَّا خَاصَّة مَواليهِ . « 1 »
قائم ، دو غيبت دارد : يكى كوتاه و ديگرى طولانى . درغيبت نخست ، جز خواصّ شيعه ، جاى او را نمىدانند و در غيبت ديگر ، جز خواص و بستگانش ، جاى او را نمىدانند .
حديث بعدى نيز در الغيبةى نعمانى از امام صادق عليه السلام نقل شده كه اين گونه آمده است :
إِنَّ لِصاحِبِ هذَا الأمرِ غَيبَتَينِ إِحداهُما تَطُولُ حَتّى يَقُولَ بَعضُهُمْ ماتَ وَ بَعضُهُم يَقُولُ قُتِلَ وَ بَعضُهُم يَقُولُ ذَهَبَ فَلا يَبقَى عَلى أَمرِهِ مِن أَصحابِهِ إِلّا نَفَرٌ يَسيرٌ لا يَطَّلِعُ عَلى مَوضِعِهِ أَحَدٌ مِن وَلىٍّ وَ لا غَيْرِهِ إِلّا المَولَى الَّذي يَلى أَمرَهُ . « 2 »
صاحب اين امر ( قيام ) ، دو غيبت دارد : يكى از آنها به درازا مىكشد ، تا آن جا كه برخى مىگويند : مرده است و برخى ديگر مىگويند : كشته شده و برخى ديگر مىگويند : رفته است ، تا آن جا كه جز چند تن اندك از يارانش بر عقيده به او نمىمانند . هيچ كس از دوست و غير دوست ، از جاى او آگاه نمىشود ، مگر
هامش
( 1 ) . ر . ك : ج 3 ص 126 ح 527 .
( 2 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 171 ح 5 . نيز ر . ك : همين دانشنامه : ج 3 ص 128 ح 530 .