3 / 28 : ملّا عبد الرحيم دماوندى
840 . محدّث نورى مىگويد كه : عالم فاضل و متبحّر شريف ، حاج آقا محمّدرضا همدانى [ فرزند ملّا محمّدامين ] « 1 » در كتاب مفتاح النبوّة مىنويسد : حضرت حجّت ، گاه وجود شريفش را به برخى خواصّ شيعه نشان مىدهد و پنجاه سال پيش نيز خود را به عالم باتقوا ملّا عبد الرحيم دماوندى « 2 » كه هيچ حرفى در صلاحيت و استوارى او نيست . نشان داد .
اين عالم باتقوا در كتابش چنين آورده است : در شبى تاريك - كه چشم هيچ جا را نمىديد - ، او را ديدم كه رو به قبله ايستاده و چنان نورى از چهرهء مباركش ساطع بود كه من در پرتو آن ، نقشهاى قالى را مىديدم . « 3 »
3 / 29 : شيخ محمّد مشغرايى
841 . شيخ حرّ عاملى « 4 » مىگويد : يك روز عيد ، در روستايمان ، مشغرا نشسته بوديم .
هامش
( 1 ) . حاج ملّا محمّدرضا بن ملّا محمّدامين همدانى مؤلّف مفتاح النبوّة و الدرّ النظيم فى تفسير القرآن العظيم ، درگذشته به سال 1247 ق است ( الذريعة : ج 8 ص 83 ش 304 ) .
( 2 ) . ملّا عبد الرحيم دماوندى كربلايى ، فرزند محمّد بن يونس و متوفّاى 1160 ق و صاحب كتاب مفتاح اسرارحسينى و نيز تفسير قرآن است ( الذريعة : ج 4 ص 281 ش 1289 و ج 6 ص 45 ش 218 و ج 21 ص 316 ش 5256 ) .
( 3 ) . جنّة المأوى ( چاپ شده در بحار الأنوار : ج 53 ) ص 306 ح 56 ، نجم الثاقب : ص 439 ح 99 .
( 4 ) . شيخ محمّد بن حسن بن على بن محمّد بن حسين ، معروف به شيخ حرّ عاملى : او در شب جمعه هشتم رجبسال 1033 ق در روستاى مشغره در منطقهء جبل عامل لبنان ، در خانوادهاى مذهبى ، اهل علم و علاقهمند به خاندان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به دنيا آمد . وى بزرگ محدّثان و سرآمد متبحّران و دانشمندى فقيه و محدّثى ماهر بود . محدّث قمى در بارهء او مىنويسد : « محمّد بن حسن بن على مشغرى ، شيخ محدّثان و بافضيلتترين متبحّران ، عالم ، فقيه هوشيار ، محدّث پارسا ، ثقهء جليل القدر و سرچشمهء بزرگوارىها و فضيلتها و داراى تأليفات سودمند است . وى تا چهل سالگى در جبل عامل زندگى مىكرد و در طول اين مدّت ، دو بار به سفر حج مشرّف شد . در سال 1073 ق ، براى زيارت امامان معصوم عليهم السلام به عراق رفت و از آنجا براى زيارت امام رضا عليه السلام عازم مشهد مقدّس گشت و در آن جا ساكن شد . شيخ حُرّ عاملى داراى تأليفات ارزشمند و گرانبهايى است . يكى از مهمترين و معروفترين آنها كتاب ارزشمند وسائل الشيعة است كه از زمان نگارش تا اين زمان ، پيوسته مورد توجّه و عنايت فقهاى اهل بيت و مجتهدان شيعه قرار گرفته است . وى در روز 21 رمضان سال 1104 ق ، وفات يافت . أمل الآمل و إثبات الهداة از ديگر آثار اوست ( أعيان الشيعة : ج 9 ص 167 ، الذريعة : ج 2 ص 506 ش 1985 ، الكنى و الألقاب : ج 2 ص 176 ) .