747 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از على بن محمّد كلينى - : محمّد بن زياد صيمرى « 1 » به صاحب الزمان - خداوند ، در فَرَجش تعجيل كند - نامه نوشت و كفنى خواست تا به آن تبرّك و تيمّن بجويد . جواب آمد : « تو در سال هشتاد و يك « 2 » به آن نياز دارى » .
صيمرى - خداوند رحمتش كند - در همين وقتى كه امام عليه السلام تعيين كرده بود ، در گذشت و امام عليه السلام كفن را يك ماه پيش از مرگش برايش فرستاد . « 3 »
748 . الكافى - به نقل از حسين « 4 » بن محمّد اشعرى « 5 » - : نامهء امام عسكرى عليه السلام در بارهء مقرّرى دادن به جُنَيد ( كُشندهء فارِس ) « 6 » و ابو الحسن و يك نفر ديگر [ ، براى وكلاى امام عليه السلام ] مىرسيد . چون امام عسكرى عليه السلام در گذشت ، از جانب صاحب الأمر عليه السلام در بارهء ادامهء پرداخت مقرّرى به ابو الحسن و آن نفر ديگر دستور رسيد ؛ امّا در بارهء جُنَيد ، دستورى داده نشد . من از اين بابت ناراحت شدم . چندى بعد ، خبر فوت جُنَيد آمد . « 7 »
هامش
( 1 ) . محمّد بن زياد صيمرى : احتمال دارد همان على بن زياد صيمرى باشد كه در حديث قبل آمده است ( ر . ك : ص 421 ح 746 ، معجم رجال الحديث : ج 17 ص 101 ش 10803 ، قاموس الرجال : ج 9 ص 272 ش 6732 ، مستدركات علم رجال الحديث : ج 7 ص 100 ) .
( 2 ) . مقصود سال 281 هجرى قمرى است .
( 3 ) . الغيبة ، طوسى : ص 297 ح 253 ( با سند صحيح ) ، كمال الدين : ص 501 ح 26 ، دلائل الإمامة : ص 524 ح 494 ، فرج المهموم : ص 244 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 317 ح 39 .
( 4 ) . در الإرشاد ، « حسن » آمده است .
( 5 ) . او از بزرگان مشايخ كلينى و ثقه است . از مكاتبات ، به دست مىآيد كه او وكيل امام عسكرى عليه السلام بوده و يا از آنچه از ناحيهء امام عسكرى عليه السلام صادر مىشده ، مطّلع بوده است . او با حسين بن محمّد بن عامر اشعرى ، يكى است . كلينى از او با عنوان « حسين بن محمّد اشعرى » در 92 مورد ياد كرده است ( ر . ك : معجم رجال الحديث : ج 7 ص 80 ش 3611 و ص 83 ش 3625 ، مستدركات علم رجال الحديث : ج 3 ص 185 ش 4636 ، الكلينى و الكافى : ص 173 ) .
( 6 ) . فارِس بن حاتم بن ماهويه قزوينى : غالى ملعون ، از كذّابانِ مشهور و بدعتگذار است . امام هادى عليه السلام او را لعننموده است . روايت شده كه به دليل مهدور الدم بودن او ، امام عسكرى عليه السلام دستور قتلش را صادر كرد و براى قاتلش بهشت را ضمانت نمود . جُنَيد ، او را به قتل رساند ( ر . ك : رجال الكشّى : ج 2 ص 807 ش 1006 ، خلاصة الأقوال : ص 387 - 388 ) .
( 7 ) . الكافى : ج 1 ص 524 ح 24 ، الإرشاد : ج 2 ص 365 ، كشف الغمّة : ج 2 ص 456 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 299 ، المستجاد من الإرشاد : ص 251 .