ابو عمرو عَمرى ( نايب اوّل ) ، توقيعى چنين برايم آمد : « و فرزند « 1 » - كه خداوند ، حفظش كند - همواره در روزگار حيات پدرش - كه خدا از او خشنود باشد و او را خشنود كند و چهرهاش را خرّم گرداند - ، مورد اطمينان ما بوده و براى ما مانند پدر و پر كنندهء جاى خالى اوست و فرزند به فرمان ما ، فرمان مىراند و عمل مىكند . خداوند ، سرپرستى او را بر عهده بگيرد ! به [ دستور و ] سخن او عمل نما و اين را به كسانى كه با ما سر و كار دارند ، اعلام كن » « 2 » . « 3 »
1 / 11 وكالت حاجز
678 . الكافى - با سندش به نقل از حسن بن عبد الحميد - : در كار حاجز ، « 4 » شك كردم . مالى را گرد آوردم و به پادگان سامرّا بردم . توقيع برايم آمد كه : « در ما ترديدى نيست و نيز در بارهء كسى كه به فرمان ما به جاى ما مىايستد . آنچه را با خوددارى ، به حاجز بن يزيد باز گردان » . « 5 »
679 . كمال الدين - به نقل از عاصمى « 6 » - : مردى در انديشهء يافتن كسى بود كه حقّ واجب صاحب
هامش
( 1 ) . مراد ، محمّد بن عثمان ، نايب دوم امام عصر عليه السلام ، فرزند ابو عمرو عثمان بن سعيد ( نايب اوّل امام عليه السلام ) است .
( 2 ) . طبق نسخههاى ديگر كه « معاملينا » و نه « معاملتنا » دارند ، ترجمه شد . ( م )
( 3 ) . الغيبة ، طوسى : ص 362 ح 325 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 349 ح 3 .
( 4 ) . حاجز بن يزيد وشّاء : وكيل ناحيهء مقدّسه بوده است . شيخ صدوق ، او را از كسانى شمرده كه بر معجزههاىامام زمان عليه السلام آگاه بودند و از وكيلان بغدادى بوده كه امام عليه السلام را ديده است ( ر . ك : ج 4 ص 337 ح 704 - 705 و ص 346 ح 714 و ص 373 ح 723 ، الخرائج و الجرائح : ج 2 ص 700 ، مستدركات علم رجال الحديث : ج 2 ص 255 ش 2999 ، كه مىگويد : « بنا بر قول اقوى ، ثقه و جليل است » ، معجم رجال الحديث : ج 5 ص 160 ش 2445 ، كه مىگويد : « وكالت ، بر وثاقت دلالت ندارد ) .
( 5 ) . الكافى : ج 1 ص 521 ح 14 ، الإرشاد : ج 2 ص 361 ، إعلام الورى : ج 2 ص 264 ، كشف الغمّة : ج 3 ص 243 ، الصراط المستقيم : ج 2 ص 247 ح 8 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 334 .
( 6 ) . شيخ صدوق ، نام او را در شمار كسانى آورده كه بر معجزههاى امام زمان عليه السلام آگاه بودند و از وكيلانى بوده كهامام عليه السلام را ديده است . گفته شده است : لقب چند نفر است : احمد بن محمّد بن احمد ، احمد بن محمّد بن عاصم ، محمّد بن سلامه ، عيسى بن جعفر بن عاصم . آية اللَّه خويى مىگويد : « مراد از عاصمى ، احمد بن محمّد عاصمى است » ( معجم رجال الحديث : ج 14 ص 199 ش 9179 و ج 3 ص 34 ش 815 ) . مامقانى مىگويد : « وى با عيسى بن جعفر بن عاصم ، ابو جعفر عاصمى ، يكى است » ( ر . ك : ج 5 ص 92 ح 810 « بخش ششم / فصل دوم / و اين افراد » ، قاموس الرجال : ج 12 ص 54 ش 137 - 139 ، تنقيح المقال : ج 3 ص 54 « فصل الألقاب » ) .