جهان است . ماشيَح از نظر فيزيكى و جسمانى ، انسانى خاكى از اولاد بشر است كه به صورت عادى متولد شده است . اصل و نسب او به حضرات داوود و سليمان مىرسد . از ديگر نشانههاى او صداقت و پارسايىاش از به دو تولد است كه پيوسته افزايش مىيابد تا اينكه او به سبب فضيلت و اعمال شايستهاش ، به عالىترين و والاترين درجات تكامل روحانى دست پيدا مىكند .
طبق باور يهود امكان ظهور ماشيَح در هر دورهاى وجود دارد ؛ امّا نه به اين معنا كه او هنگام ظهور ، از آسمانها پايين بيايد . او هميشه روى زمين است ؛ بشرى خاكى با مقامى بسيار مقدس و روحانى ( صدّيق ) كه در همهء دورهها حاضر و ناظر است :
« در هر دوره فرزندى از خاندان يهودا به دنيا مىآيد كه براى مقام ماشيَح برازنده است » . « 1 » روزى كه زمان « گئولا » ( نجات نهايى ) فرا رسد ، « نِشاما » يا روح مخصوص پايين آمده و به آن « صدّيق » اهدا خواهد شد ؛ در حالى كه تا پيش از آن ، خود منجى هم نمىداند كه مسيحاى منتظر است .
برخى از عالمان يهود اين موضوع را چنين توضيح دادهاند :
مُشه ( موسى ) ناجى اول بنىاسرائيل به هشتاد سالگى رسيد و هنوز از اين كه بنىاسرائيل را نجات خواهد داد ، اطلاعى نداشت و آن را احساس نمىكرد . حتّى هنگامى كه خداوند به او گفت : « بيا و من تو را به نزد فرعون مىفرستم . . . » ، او در ابتدا از اين امر سر باز زد و حاضر به قبول اين مأموريت نشد . همين قضيه دربارهء ناجى نهايى ( ماشيح ) نيز صدق مىكند . دربارهء شائول ( اولين حاكم بنىاسرائيل ) نيز مشاهده شد كه آن روح قدسى كه آن را قبلًا در وجود خود اصلًا احساس نكرده بود ، بعد از اين كه به عنوان پادشاه و مسح شد ، بر او واقع شد . « 2 »
هامش
( 1 ) . ربى مُشه سُوفِر ، به نقل از ربّاى ايمانوئل شوحط ( دينپژوه و عارف يهودى ) . در اين باره ، ر . ك : مجلّهء افقبينا : ش 4 و 5 « ماشيح : ناجى جهان در پرتو قوانين و اعتقادات يهود » ، ايمانوئل شوحط ، مقدمه و تلخيص : آرش آبايى .
( 2 ) . همان جا .