تفسيرى على بن ابراهيم داخل كرده است . او زيدىمذهب و بنيانگذار فرقهء « جاروديه » شمرده شده است . « 1 »
وضعيت حديثى و رجالى
از ابو الجارود بيش از صد حديث در كتب اربعه نقل شده است . « 2 » محدّثان مشهورى همچون : حسن بن محبوب ، عبد اللَّه بن سنان ، ابان بن عثمان ، عبد اللَّه بن مغيره و محمّد بن سنان از او نقل روايت كردهاند . « 3 »
شيخ مفيد رحمه الله او و چند نفر ديگر از راويان احاديث عدد امامان و رؤيت ماه رمضان را اين گونه ستوده است :
من الأعلام الرؤساء المأخوذ عنهم الحلال و الحرام و الفتيا و الأحكام الذين لايطعن عليهم و لا طريق إلى ذمّ واحد منهم . « 4 »
از بزرگانىاند كه حلال و حرام و فتوا و حكم از آنها اخذ مىشود و ايراد و اشكال به آنها نمىتوان وارد ساخت .
ابن غضائرى - كه به تضعيف راويانْ شهره است - دربارهء او به ملايمت سخن گفته و او را مدح كرده است :
زياد هو صاحب المقام ، حديثه فى حديث أصحابنا أكثر منه فى الزيدية و أصحابنا يكرهون ما رواه محمّد بن سنان عنه و يعتمدون ما رواه محمّد بن بكر الأرحبى . « 5 »
او در حديث شيعه ، داراى جايگاه مناسبى است . روايات او در ميان شيعهء اماميه ، بيش از زيديه است . عالمان ما تنها احاديث محمد بن سنان از او را ناپسند
هامش
( 1 ) . الفهرست : ص 131 ش 303 .
( 2 ) . معجم رجال الحديث : ج 21 ص 77 و ج 7 ص 323 .
( 3 ) . معجم رجال الحديث : ج 21 ص 77 .
( 4 ) . الرسالة العددية : ص 26 . مرحوم شيخ مفيد در صدد بيان احاديث رؤيت در ماه رمضان است . او پس از اين توصيف ، برخى از روايات را نقل مىكند كه روايت محمّد بن سنان از ابو الجارود ، يكى از آنهاست .
( 5 ) . رجال ابن غضائرى : ص 61 ح 51 .