افزون بر اين ، آلبانى ، برخى طُرُق اين حديث را صحيح مىداند . « 1 » اين حديث همچنين در صحيح مسلم « 2 » و صحيح البخارى « 3 » روايت شده كه اين نقلها نيز نزد اهل سنّت معتبر شمرده مىشوند ، هر چند در نقل بخارى به جاى « اثنا عشر خليفة » ، « اثنا عشر أميراً » آمده است .
ج . گزارش جابر بن سَمُره با همان اسنادى كه در منابع اهل سنّت آمده ، در منابع حديثى شيعه نيز نقل شده است . « 4 »
د . احاديث ياد شده ، علاوه بر جابر بن سَمُره « 5 » از طريق عبد اللَّه بن عمر ، « 6 » عبد اللَّه بن مسعود ، « 7 » عبد اللَّه بن عمرو بن عاص ، « 8 » انَس بن مالك « 9 » و عبد اللَّه بن ابى اوفى « 10 » نيز نقل شدهاند ؛ ليكن منابعى كه اين گزارشها را روايت كردهاند ، مصادر شيعىاند . « 11 »
ه . نكتهء قابل تأمّل ، اين است كه : سخنى سرنوشتساز با آن اهمّيت كه آيندهء رهبرى در جامعهء اسلامى را رقم مىزند ، چرا آن گونه كه بايد ، مورد توجّه صحابيان قرار نگرفته و آنان كمتر به نقل آن پرداختهاند ، تا آن جا كه حديث « اثنا عَشَرَ خليفة ( دوازده خليفه ) » به حديث جابر بن سَمُره معروف گرديده است ؟
هامش
( 1 ) . سلسلة الأحاديث الصحيحة : ج 1 ص 651 ش 376 .
( 2 ) . ر . ك : ص 332 - 334 ح 111 - 113 .
( 3 ) . ر . ك : ص 340 ح 123 .
( 4 ) . ر . ك : الخصال : ص 469 - 473 ح 12 - 30 ( با نوزده سند ) ، المناقب ، ابن شهرآشوب : ج 1 ص 248 - 250 ، العمدة : ص 416 ح 856 و ص 419 ح 871 ، كشف الغمّة : ج 1 ص 57 - 58 ، إعلام الورى : ج 2 ص 158 ، بحار الأنوار : ج 36 ص 239 ح 38 .
( 5 ) . ر . ك : ص 332 - 336 ح 111 - 116 .
( 6 ) . ر . ك : ص 338 ح 118 - 119 .
( 7 ) . كمال الدين : ص 279 ح 26 ، بحار الأنوار : ج 36 ص 256 .
( 8 ) . ر . ك : ص 339 ح 120 .
( 9 ) . ر . ك : ص 341 ( روايت عبد اللَّه بن أبي اوفى ) .
( 10 ) . ر . ك : ص 341 ( روايت انس ) .
( 11 ) . ر . ك : ص 338 - 340 ح 118 - 122 .