تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامه جوان ( فارسى ) — صفحة 414

مساهمون:

ص٤١٤

در توصيف عمّار فرمود : « او را گروه متجاوز مىكشند » ، « 1 » به سرزنش معاويه و عمرو عاص پرداخت و آنگاه كه معاويه براى جانشينى يزيد ، بيعت مىگرفت ، با گروهى از مردم مدينه به شام رفت و با سخنانى تند ، يزيد را نكوهش كرد و به معاويه گفت : از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود : إنَّ اللّهَ لَم يَستَرعِ عَبدا رَعِيَّةً إلّا و هُوَ سائِلُهُ عَنها . « 2 » خداوند ، هيچ بنده‌اى را بر ديگرى سرپرستى نمىدهد ، مگر آن كه در اين باره ، از او مىپرسد .

3 / 28 عمرو بن حَمِق خُزاعى

عمرو بن حَمِق بن كاهِن خُزاعى ، از ياران بزرگ پيامبر خدا و از همراهان استوارْگام على عليه السلام و يار وفادار حسن بن على عليهما السلام است . او بعد از صُلح حُدَيبيّه ، اسلام آورد و احاديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله فرا گرفت . او از معدود كسانى است كه پس از پيامبر خدا ، حقّ خلافت را پاس داشت و در كنار على عليه السلام استوار ايستاد . او در خيزش مسلمانان عليه عثمان ، شركت كرد و فرياد حق را عليه دگرسانىهاى ناهنجار در خلافت وى بيان كرد . او در نبردهاى على عليه السلام بِشْكوه و سختكوش و استوار ، شركت كرد . اين همراهى ، آن اندازه ارجمند بود كه على عليه السلام به او فرمود : لَيتَ أنَّ في جُندي مِئَةً مِثلَكَ . اى كاش در ميان پيروان من ، صد تن چُونان تو مىبود ! . بارى ! عمرو ، ره‌يافته و ژرف‌نگر بود و بصيرتش بدان‌گونه بود كه خود را فانى در
هامش
( 1 ) أسد الغابة : ج 4 ص 203 ش 3905 .
( 2 ) مسند أبي يعلى : ج 6 ص 354 ح 7138 .