يَرحَمُ اللّهُ أبا ذرٍّ ، يَعيشُ وَحدَهُ ، و يَموتُ وَحدَهُ ، و يُحشَرُ يَومَ القِيامَةِ وَحدَهُ .
خدا رحمت كند ابو ذر را ! تنها زندگى مىكند ، تنها زندگى را بدرود مىگويد و در هنگامه قيامت ، تنها برانگيخته مىشود .
گروهى از مؤمنان ، از جمله مالك اشتر ، پس از مرگ آن صحابى بزرگ ، فرا رسيدند و با تجليل و احترام ، پيكر نحيف آن حقگوى روزگار را به خاك سپردند .
3 / 2 ابو هَيثم
مالك بن تَيِّهان بن مالك كه به كُنيهاش ( ابو هَيثَم ) مشهور است ، جزو نخستين گروه انصار بود كه پيش از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله در مكّه ايمان آوردند . او قبل از اسلام هم موحّد بود و از پرستش بت ، تن مىزد .
ابو هيثم ، در تمام نبردهاى پيامبر خدا شركت داشت و از جمله كسانى است كه « حديث غدير » را روايت كردهاند . او از پيشگامان شناختِ حق پس از پيامبر خداست كه پس از ايشان ، در شناخت خلافت حق ، پيشتاز شد و به ديگرسانى خلافت ، تن نداد و در زمره دوازده نفرى بود كه در مسجد النبى ، به دفاع از على عليه السلام در برابر دگرگونى مسير خلافت ، فرياد اعتراض برآوردند . چنين بود كه ابو هيثم ، از آغاز شكلگيرى خلافت على عليه السلام با ايشان همراه شد و همراه با عمّار بن ياسر ، مسئول بيعت گرفتن از مردم شد . امام عليه السلام ، ابو هيثم را به همراه عمّار بن ياسر ، بر بيت المال گمارد كه نشانى است از سلامت نفس او .
على عليه السلام ، در اوج تنهايى و در تنگناى سستى همراهانش ، آنگاه كه با سوز و گداز ، ياران استوار گامِ از دست رفتهاش را ياد كرده است ، از مالك بن تَيّهان نيز نام برده و بر نبودش تأسف خورده است .
مورّخان ، درباره زمان درگذشت ابو هيثم ، يكْ داستان نيستند ؛ امّا على عليه السلام همزمان و در يك سخن ، از نبود او و عمّار و خُزَيمة بن ثابت ( ذو شهادتين ) ، با سوز