اگر از وى شويم ، از ما غافل نمىشود ، اگر فراموشش كنيم ، فراموشمان نمىكند ، كيفرت را در نظر ما ناچيز مىنمايد ، و ما را از ديگرى جز تو مىترساند . اگر آهنگِ گناه كنيم ، در ارتكاب آن ، دليرمان مىگرداند و اگر آهنگ كارى شايسته كنيم ، از گزاردنش بازمان مىدارد ، هواهاى نفسانى را براى ما مىآرايد و شبهات را به ما مىنماياند . اگر وعدهمان دهد ، دروغ ، مىگويد ، و اگر آرزويى در دلمان برانگيزد ، خلاف آن مىكند . اگر مكرش را از ما باز نگردانى ، گمراهمان مىسازد و اگر از تبهكارىاش بازمان ندارى ، ما را مىلغزاند .
بار خدايا ! به توانايىات قدرتش را در هم شكن ، تا بنيان سعادتمان را نلرزاند ، و توفيق دعايمان ده تا ما را از مكر و فريبش نگه دارد .
بار خدايا ! همه خواستههايم را عطا كن ، حوايجم را برآور ، و از اجابت محرومم مساز ، كه اجابت را خود بر عهده گرفتهاى . دعايم را از درگاهت مگردان ، كه خود بدان فرمانم دادهاى . آنچه دنيا و آخرتم را اصلاح مىكند ، عطايم كن : بر زبانش آورده باشم يا از يادش برده باشم ، اظهارش كرده باشم يا در دل نهان داشته باشم ، آشكارش كرده باشم يا پوشانده باشم .
[ بار خدايا ! ] چنان كن كه در همه حال ، با درخواست از تو ، از مصلحان باشم ، و با طلب از درگاهت ، از كاميافتگان گردم ، و با توكلّ بر تو از كسانى نباشم كه محروماند .
[ بار خدايا ! ] در شمارِ آنانم بر پناه جستن به تو خو گرفتهاند و از سودايت سود بردهاند و در آسايشگاهِ عزّتت آرميدهاند و از كَرَمت به روزىِ حلال ، دست يافتهاند و از بخششت به فراخىِ نعمت رسيدهاند و با تو از ذلّت به عزّت دست يافتهاند و از ستم به دادگرىات پناه جستهاند و به مِهرت از گرفتارى رهيدهاند و از توانگرىات توانگرى يافتهاند و به پارسايىات از گناه و لغزش مصون ماندهاند و به طاعتت به خير و رشاد و صواب ، توفيق يافتهاند ، و به قدرتت از گناهان رهايى يافته و در كوى رحمت آرميدهاند .
بار خدايا ! همه اين خواستهها را به توفيق و مهرت ارزانىام دار ، و ما را از عذاب دوزخت نگه دار ، و همه مردان و زنان با ايمان را در اين سراى در گذار و آخرت ماندگار ، بدانچه براى خود و فرزندانم خواستهام گرامى دار ، كه تو نزديك و اجابت كنندهاى ، شنواى دانايى ، درگذرنده و آمرزگارى ، نرمخوى و مهربانى .
ما را در اين دنيا نيكى و در آخرت ، نيكى عطا فرماى و از عذاب آتش ، رهايىمان بخش .
حكمت نامه جوان ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: محمد الريشهري
ص٢٨١