تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 352

مساهمون:

ص٣٥٢
كتب اهل سنّت بكشانند . بسيارى از محدّثان شيعه ، به مطالعهء كتب حديثى اهل سنّت پرداختند تا از لابه‌لاى كتب آنها ، احاديثى را كه در فضايل اهل بيت عليهم السلام آمده ، گردآورى نمايند و براى استفادهء عموم ، عرضه نمايند . سيّد هاشم بحرانى ( م 1107 ق ) در كتاب الإنصاف فى النصّ على الأئمة الإثنى عشر ، بيش از سيصد روايت كه در نصّ بر امامت دوازده‌گانه از اهل بيت عليهم السلام در مصادر شيعه و سنّى وارد شده ، گردآورى نمود . « 1 » محمّد شفيع بن محمد على استرآبادى ( م 11 ق ) نيز ، احاديثى را در فضايل امير مؤمنان از كتاب‌هاى اهل سنّت انتخاب كرد و با ذكر مصدر ، آنها را در مجموعهء چهل حديثى جمع‌آورى نمود . « 2 » پالايش منابع حديثى شيعه از ساير روايات ، در نظر علّامهء مجلسى هم كارى ضرورى بود تا جايى كه وى ، دربارهء مسائل اخلاقى و استحبابى هم بدان ملتزم بود . در بحث « تسامح در ادلّهء سنن » كه معمولًا آن را به « احاديث مَن بلغ » مستند مىكنند ، پس از توضيح اين نكته كه چرا در اين مورد مىتوان به اخبار ضعيف السند يا مجهول عمل كرد ، از برخى اصحاب اماميّه انتقاد مىكند كه در مسائل اخلاقى و استحبابى به روايات غير امامى مراجعه كرده‌اند و آنها را در آثار خود آورده‌اند . به گفتهء او ، اين كار ، سبب مىشود كه ناخواسته ، برخى بدعت‌هاى عبادى به حريم احكام فقهى راه يابد . « 3 » گلايهء علّامهء مجلسى از ابن ابى جمهور احسايى ، از همين نظرگاه است كه وى با آن كه اهل فضل بوده ، در كتاب عوالى اللئالى ، اخبارى را وارد كرده كه راويان آنها افرادى غير امامى بوده‌اند . « 4 »
هامش
( 1 ) . الإنصاف فى النص على الأئمة الإثنى عشر ، ص 26 . ( 2 ) . الذريعة ، ص 418 ؛ تكلمة أمل الآمال ، 9 ، ص 246 . ( 3 ) . بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 256 - 257 ؛ علّامهء مجلسى ، ص 189 . ( 4 ) . بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 31 ؛ علّامهء مجلسى ، ص 189 .