تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 351

مساهمون:

ص٣٥١

سيّد اسد اللَّه بن محمّد باقر موسوى رشتى اصفهانى ( م 1290 ق )

وى ، از فقهاى بزرگ شيعه است كه در سال 1227 ق ، در اصفهان به دنيا آمد و نزد پدرش حجّةالإسلام شَفتى و دانشمندان كربلا و نجف ، از جمله سيّد ابراهيم بن محمّد باقر قزوينى و شيخ نوح بن قاسم جعفرى قرشى ، بهره برد . سپس ، ملازم شيخ محمّد حسن نجفى ( صاحب جواهر ) گرديد و نزد او به درجهء اجتهاد ، نايل آمد . پس از وفات پدرش ، در سال 1260 ق ، مرجع عالم شيعه در ايران گرديد . وى در نجف اشرف ، مدفون است . سه اثر زير ، از وى است : - مناقب الأئمة عليهم السلام - رجال - شرح زيارت عاشوراء . « 1 »

محسن بن محمّد رفيع اصفهانى رشتى ( م 1290 ق )

وى ، فقيه ، اصولى ، واعظ و جامع علوم است كه به سال 1224 يا 1229 ق ، در اصفهان به دنيا آمد . او نزد پدرش محمّد رفيع ، سيّد ميرمحمّد شهشهانى ، سيّد محمّد باقر حجّة الإسلام شَفتى ، سيّد ابوتراب اصفهانى و شيخ عبد العلى ماسوله‌اى درس خواند . او از سال 1257 تا 1267 ق ، در رشت و لاهيجان بود و سپس در قزوين ساكن گرديد . وى براى وعظ و ارشاد ، بسيار مسافرت مىكرد و تأليفات بسيارى دارد كه تعدادى از آنها به حديث و ادعيه و رجال مربوط است ، از جمله : - الأربعون حديثاً - أنيس الصالحين فى الأدعية - أنيس العبّاد فى بعض الأوراد
هامش
( 1 ) . روضات الجنّات ، ج 2 ، ص 103 ؛ أعيان الشيعة ، ج 3 ، ص 278 ؛ فوائد ، ص 43 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 133 ؛ چهل سال تاريخ ايران ، ص 188 ؛ معارف الرجال ، ج 1 ، ص 94 .