در 1202 ق ، در شيراز به دنيا آمد . فقه و تفسير را نزد شيخ محمّد حسين قزوينى آموخت و روش سير و سلوك را از پدرش فراگرفت .
وى ، پس از وفات پدرش در سال 1231 ق ، مرشد روحانى ذهبيه گرديد و متولّى حرم سيّد احمد بن موسى عليهما السلام ، شاهچراغ ، در شيراز شد . وى در جوار حرم امام رضا عليه السلام مدفون است . « 1 »
از آثار اوست :
- ادعيه
- براهين الامامية ( در مناقب و امامت امام على عليه السلام )
- ترجمهء تفسير العسكرى
- طباشير الحكمة ( در شرح حديث خلقت نور پيامبر صلى الله عليه و آله )
- معالم التأويل و التبيان فى شرح خطبة البيان
- مناهج المعرفة فى شرح مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة
- رسالهء قنوتيه در شرح دعاى « اللّهم نوّر ظاهرى بطاعتك و . . . » .
محمّد كريمخان بن ابراهيمخان كرمانى ( م 1288 ق )
وى ، محدّث و متكلّم و از شاگردان سيّد كاظم رشتى است و در هجدهم محرّم 1225 در كرمان به دنيا آمد . رياست شيخيه در كرمان به او رسيد و از رقباى سيّد على محمّد باب بود . او از ملّا حسين گنجوى كرمانى ، اجازهء روايت دارد . وى اصل « ركن رابع » را در شيخيه بنا نهاد و از اين رو ، پيروان او را « ركنيه » نيز مىگويند كه در فصل اوّل به اين موضوع ، اشاره شد .
تأليفات او به 246 و به نقل ديگر به 260 كتاب و رساله مىرسد كه از آن ميان ، علم اليقين را در اصول فقه و مناقشه با اصوليان نوشته است . وى در 22 شعبان 1288
هامش
( 1 ) . موسوعة مؤلّفى الإمامية ، ج 2 ، ص 549 .