درگذشت و جنازهاش به كربلا انتقال يافت . اين آثار از وى است :
- فصل الخطاب الهادى إلى الطريق الصواب ( شامل احاديث فقهى )
- نعيم الأبرار و جحيم الفجّار ( در فضايل معصومان عليهم السلام )
- علاج الأرواح
- عنوان الصواب فى أقسام الاستخارة
- شرح دعاء السحر
- شرح حديث « المعرفة بالنورانية . . . »
- شرح حديث « حقيق على اللَّه أن يدخل الضلال الجنة . . . »
- شرح حديث « الحرّ و البرد ممّن يكونان . . . »
- شرح حديث « لو لا محمّد و على و الأئمة ، ما خلق اللَّه الخلق »
- شرح دعاى « اللّهم إنّى أسألك باسمك الذى به ابتدعت عجائب الخلق » . « 1 »
سيّد محمّد تقى بن حسين بن دلدار على نقوى ( م 1289 ق )
وى ، فقيه ، مفسّر ، متكلّم و اديب شيعه ، ملقّب به « ممتاز العلماء » است كه در 1234 ق ، در لكهنوى هند به دنيا آمد . او نزد پدر و عمويش سيّد محمّد ( م 1284 ق ) درس خواند و از آنها و صاحب جواهر روايت كرده است . در ميان نوادگان سيّد دلدار على ، سيّد محمّد از همه عالمتر بود و بعد از پدرش زعامت دينى را بر عهده گرفت . آثار زير از اوست :
هامش
( 1 ) . فرهنگ بزرگان اسلام و ايران ، ص 568 ؛ أعيان الشيعة ، ج 10 ، ص 44 ؛ فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 21 ، ص 64 ، 62 و ج 15 ، ص 52 ( ش 5654 ) ؛ الذريعة ، ج 13 ، ص 210 و ج 15 ، ص 325 ؛ فرهنگ فرق اسلامى ، ص 267 - 270 ؛ چهل سال تاريخ ايران ، ص 199 .
شرح حال مفصّل او در كتاب فهرست كتب شيخ احمد احسايى ، توسّط نوهاش ابوالقاسم زين العابدين بن كريم ، آمده است ( چاپ كرمان ، ص 71 ) .