تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 353

مساهمون:

ص٣٥٣
- جامع الأحاديث - شرح دعاى كميل - شرح خطبة الزهراء عليها السلام . « 1 »

محمّد على بن محمّد كاظم خراسانى شاهرودى ( م 1293 ق )

وى ، فقيه و متكلّم شيعى است كه در علوم مختلف ، دست داشت . او نزد عالمان عصر خود ، درس خواند و از سيّد ابراهيم قزوينى ( صاحب ضوابط ) ، اجازهء روايت دارد و بيشتر همّت خود را در تأليف و اداى مسئوليت‌هاى دينى صرف كرد و 52 اثر نيز از خود باقى گذاشته كه از آن جمله است : - البوارق الحيدرية فى أحوال الأئمة الأطهار - روضات الجنان فى المواعظ و الأخلاق - الردّ على الأخبارية - شرح الزيارة السابعة لأمير المؤمنين عليه السلام - لمعات الأنوار المشرقة من أخبار الأئمة الأطهار . « 2 »

احمد بن محمّد شفيع شيرازى ( وقار ) ( 1298 ق )

وى ، دانشمند ، شاعر ، نويسنده و خوش‌نويس شيعى است كه در سال 1232 ق ، در شيراز به دنيا آمد . وى ، پسر بزرگ محمّد شفيع ، مشهور به ميرزا كوچك و متخلّص به وصال است . وى به عراق و هند ، سفر كرد . وقار در سال 1298 ق ، در 66 سالگى در شيراز به علّت بيمارى استسقا در گذشت . وى ، تأليفات بسيار به نظم دارد كه تعدادى
هامش
( 1 ) . أعيان الشيعة ، ج 1 ، ص 79 ؛ فوائد ، ص 654 ؛ تاريخ علماى خراسان ، ص 112 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 642 ؛ الذريعة ، ج 5 ، ص 36 . ( 2 ) . أعيان الشيعة ، ج 9 ، ص 427 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 618 .