تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣
محكم و متشابه ، نص ، مجمل ، مبيّن ، مقبول ، مردود ، مشكل ، مضطرب ، موضوع ) ، مربوط به اوصاف متن احاديث است . اين نكته ، دقيق بودن ديدگاه ياد شده را مخدوش مىسازد . دراية الحديث را قواعد الحديث ، اصول الحديث ، ومصطلح الحديث مىنامند . وجه نامگذارى آن به قواعد الحديث يا اصول الحديث ، اين است كه به بيان اصول و قواعد كلّى خاص علم حديث ( حديث‌شناسى ) مىپردازد . ناميدن آن به مصطلح الحديث نيز از باب نامگذارى كُلّ به جزء است ؛ چون مصطلح الحديث ، بخشى از مباحث اين علم ( اقسام حديث ) را در برمىگيرد . « 1 » پاره‌اى از كتاب‌هاى مربوط به درايه كه در دو قرن دوازدهم و سيزدهم نگارش يافته‌اند ، عبارت است از : 1 . سبب الإختلاف فى الأخبار و بيان طريق جمعها ، از محمّد على بن ابى طالب لاهيجى ( م 1180 ق ) . « 2 » 2 . ثمرات النظر فى علم الأثر ، از سيّد محمّد بن اسماعيل امير ( م 1182 ق ) . در معناى بدعت ، غلوّ ، فسق ، عدالت و امثال اينها و در واقع ، ردّ گفته‌هاى ابن حجر عسقلانى در شرح نخبة الفكر است . « 3 » 3 . شرح دراية الحديث ( شرح الوجيزه ) ، از عبد النبى بن [ محمّد ] مفيد بحرانى شيرازى ( ق 12 ق ) « 4 » . « 5 » 4 . نهاية الدراية فى شرح الوجيزة للبهائى ، از محمّد بن عنايت احمد كشميرى
هامش
( 1 ) . ر ك : اصول الحديث ، ص 9 - 10 . ( 2 ) . مفاخر اسلام ، ج 7 ، ص 207 - 251 . ( 3 ) . فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 13 ، ص 214 ( ش 5014 ) . ( 4 ) . اصل او از بحرين و ساكن شيراز است . در آن جا امام جمعه بود و اين مسئوليت در خاندان او باقى ماند ( طبقات أعلام الشيعة ، ج 6 ، ص 476 ؛ الذريعة ، ج 13 ، ص 234 ) . ( 5 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 234 .
تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 163 | حسين صفره