و روايات و شرح آنها در چند فصل . « 1 »
45 . عبقات الأنوار فى إمامة الأئمة الأطهار ، از مير حامد حسين بن محمّد قلى لكهنويى هندى ( م 1306 ق ) . اين كتاب ، به فارسى و در موضوع امامت است و مهم ترين كتاب در اين باب ، از صدر اسلام تاكنون به حساب مىآيد و در واقع ردّ باب امامت از كتاب تحفهء اثنى عشريهء عبد العزيز دهلوى از علماى اهل سنّت ( م 1239 ق ) است كه در آن ، پارهاى از احاديث وارد شده دربارهء امامت امام على عليه السلام با عباراتى خارج از آداب مناظره ، انكار شده است .
مير حامد حسين ، در عبقات ، « 2 »
متواتر بودن و صحّت سند احاديث مورد بحث را به صورت ابتكارى و بر اساس كتب رجال خود اهل سنّت ، اثبات كرده است . كتاب وى ، بزرگ ترين كتاب در نوع خود ، با بيش از بيست مجلّد سند و استدلال است . اين كتاب شريف ، داراى دو « منهج » است :
منهج اوّل ، دربارهء اثبات دلالت آياتى چند از قرآن بر امامت است ؛ مانند آيات ،
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ . . . »
،
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ »
و . . . كه اين مجلّد ، چاپ نشده است و در كتابخانهء مؤلّف در لكهنو موجود است .
منهج دوم ، دربارهء احاديث دوازده گانه در باب امامت است . اين منهج ، دوازده مجلّد است . هر حديث در يك مجلّد آمده و برخى از اين مجلّدات ، خود در چندين مجلّد ، چاپ شده است . « 3 »
احاديث دوازدهگانهء عبقات عبارت اند : 1 . حديث غدير ، 2 . حديث منزلت ، 3 . حديث ولايت ، 4 . حديث طير ، 5 . حديث مدينة العلم ، 6 . حديث تشبيه ، 7 . حديث مناصبت ، 8 . حديث نور ، 9 . حديث رايت ، 10 . حديث
هامش
( 1 ) . همان ، ج 7 ، ص 284 ( ش 2719 ) .
( 2 ) . عبقات ( به فتح عين و كسر باء ) ، جمع عبقه و به معناى چيزى است كه بوى خوش دارد و كلمه انوار ، جمع نور ( به فتح نون و سكون واو ) به معناى گل يا گل سفيد است ( عبقات الأنوار ، ج 1 ، مقدّمه ) .
( 3 ) . براى اطّلاع بيشتر دربارهء روش مير حامد حسين در تأليف عبقات و چاپهاى آن ، رك : دانش نامهء امامعلى عليه السلام ، ج 12 ، ص 294 - 309 .