1353 ق ، در صيدا به چاپ رسيده است . « 1 »
27 . البلاغ المبين فى أصول الدين ، از سيّد عبد اللَّه شبّر . « 2 »
28 . الدرر المنثورة و الكلمات المأثورة ، از سيّد عبد اللَّه شبّر . اين كتاب در مواعظ ، حكم و مكارم اخلاق است ، بدون نظم و ترتيب . « 3 »
29 . نهج العارفين ، از سيّد عبد اللَّه شبّر . كتاب ، در اخلاق و شامل « مقدّمه » و هفده « باب » است كه نسخهء آن در كتابخانهء آية اللَّه مرعشى موجود است . « 4 »
30 . بركات القائم لإيقاظ النائم ، از ابوالحسن بن محمّد كاظم جاجرمى ( م بعد از 1258 ق ) . « 5 »
اين اثر ، در بيان زيان ظلم و كيفر ظالمان است با استفاده از آيات قرآن و روايات اهل بيت عليهم السلام در اين باره . « 6 »
31 . رسالة أخلاق الأولياء ، از ابوالحسن بن محمّد كاظم جاجرمى . اين كتاب منظوم ، به فارسى و شامل بيش از سيصد و چند « خُلق » است . مؤلّف ، مستند گفتههاى خود را از آيات ، روايات و گفتار حكما آورده است . « 7 »
32 . ينابيع الحكمة ، از ابوالحسن بن محمّد كاظم جاجرمى . كتاب شامل احاديثى در مواعظ و اخلاق است كه مؤلّف به فارسى ترجمه كرده است . وى كتاب خود را با احاديث قدسى آغاز كرده و با مواعظ چهارده معصوم عليهم السلام ادامه مىدهد و مواعظ مسيح عليه السلام ، لقمان و ابوذر را نيز در پى آنها مىآورد . ينابيع ، در هفده « اصل » و يك
هامش
( 1 ) . الذريعة ، ج 7 ، ص 41 ( ش 208 ) .
( 2 ) . همان ، ج 3 ، ص 141 ( ش 483 ) .
( 3 ) . همان ، ج 8 ، ص 137 ( ش 513 ) .
( 4 ) . همان ، ج 24 ، ص 421 ( ش 2206 ) .
( 5 ) . وى دانشمندى متبحّر و جامع فنون است و به تدريس و نشر علم مشغول بود و نزد امرا ، جايگاهى رفيعداشت . الهداية المكية ، در درايه نيز از اوست ( أعيان الشيعة ، ج 2 ، ص 331 ؛ تراجم الرجال ، ج 1 ، ص 35 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 44 ) .
( 6 ) . فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 3 ، ص 327 ( ش 1156 ) ؛ الذريعة ، ج 3 ، ص 88 .
( 7 ) . الذريعة ، ج 11 ، ص 44 .