است ، بدين صورت كه مادّهء كلمات مورد نظر ، به ترتيب معجم منظّم شده و طبق روش ابن اثير ، مدوّن شده است .
مؤلّف ، بجز شرحها و توضيحات علّامهء مجلسى ، مفردات موجود در كتاب ابن اثير - كه مداخل آن در بحار الأنوار موجود بوده - و نيز آنچه از مفردات نهج البلاغه را كه توسّط صبحى صالح شرح شده ، گردآورى نموده است . در اين ميان ، الفاظ و عباراتى كه توسط معصومان عليهم السلام شرح گرديده نيز به عنوان مدخل در اين كتاب ، استفاده شده است . گفتنى است در تهيّه و تنظيم اين اثر ارزشمند ، مركز تحقيقات دار الحديث ، همكارى جدّى و قابل توجّهى داشته كه مىتوان موارد آن را چنين برشمرد :
1 . مقابلهء همهء احاديث وارد شده و تكميل نواقص آنها بر اساس بحار الأنوار چاپ بيروت ؛
2 . مقابلهء همهء توضيحات علّامهء مجلسى و اصلاح آنها و افزودن شمارهء جلد و صفحه در دادن نشانىِ توضيحات ؛
3 . مقابلهء بيشتر شروحى كه از كتابهاى لغت گرفته شده است ؛
4 . ويرايش و دقّت در صحّت آوردن متون نقل شده ، زير مواد و مفردات آنها .
2 . نزهة النظر فى غريب النهج و الأثر
تأليف آقاى عادل عبدالرحمان البدرى .
شايد بتوان اوّلين شارح لغات غريب كتاب نهج البلاغه را خودِ سيّد رضى ( 359 - 406 ق ) دانست ؛ چرا كه او در لابهلاى بعضى سخنان امام على عليه السلام تعليقهايى نوشته و توضيحاتى داده است . همچنين ، پس از ذكر حكمتها ، فصلى را به سخنان غريب امام على عليه السلام اختصاص داده است .
پس از وى نيز شارحان و مفسّران نهج البلاغه ، كم و بيش به لغات و تعبيرات غريب اين كتاب پرداختهاند ؛ امّا كمتر كتابى مستقل در اين باب به نگارش در آمده است .