نكات دستورى و توضيح واژگان
هو احد الوجوه الّتى ذكرناها : ضمير « هو » به « المجدى » به معناى نافع و مفيد بودن و ضمير مؤنّث مفعولى در « ذكرناها » به وجوه برمىگردد .
لا مجرّد كون الخ : كلمهء « مجرّد » عطف بر « احد الوجوه » مىباشد ، يعنى « لا انّ المجدى للقول بالتّداخل هو مجرّد الخ » .
و غيره من ابتناء هذه المسألة على انّها : ضمير در « غيره » به فخر و در « انّها » به اسباب شرعيّه برگشته و مقصود از « هذه المسألة » مسئله تداخل و عدم تداخل مىباشد .
حالها حال غيرها : ضمير در « حالها » و « غيرها » به اسباب شرعيّه برمىگردد .
فى كونها معرّفات الخ : ضمير در « كونها » به « غيرها » يعنى غير اسباب شرعيّه برمىگردد .
ربّما يكون ممّا له دخل : ضمير در « يكون » به شرط برگشته و ماء موصوله به معناى شروط مىباشد .
بحيث لولاه لما وجدت له علة : ضمير در « لولاه » به شرط و ضمير در « له » به حكم برمىگردد .
كما انّه فى الحكم الخ : ضمير در « انّه » به شرط برمىگردد .
قد يكون امارة على حدوثه بسببه : ضمير در « يكون » و « بسببه » به شرط و ضمير در « حدوثه » به حكم برمىگردد .
انّ له الدّخل فيهما : ضمير در « له » به شرط و در « فيهما » به حكم شرعى و غير شرعى برگشته و اين عبارت ، خبر براى « كان » مىباشد .
انّها ليست بدواعى الاحكام : ضمير در « انّها » و « ليست » به اسباب شرعيّه برگشته و اين عبارت ، خبر براى « كان » در « لو كان » مىباشد .
الّتي هى فى الحقيقة علل لها : ضمير « هى » مبتدا و به دواعى برگشته و كلمهء « علل » خبر و جار و مجرور « لها » متعلّق به آن بوده و ضميرش به احكام برمىگردد و اين مبتدا و خبر ، صلهء موصول « الّتى » و موصول « الّتي » با صلهاش ، صفت براى دواعى مىباشد .