متن :
نعم ، يجوز لحاظ اللّفظ فانيا في معنى فى استعمال ، ثمّ لحاظه فانيا في معنى آخر فى استعمال ثان ، مثل ما تنظر فى المرآة الى صورة تسعها ، ثمّ تنظر في وقت آخر الى صورة اخرى تسعها . و كذا يجوز لحاظ اللّفظ في مجموع معنيين فى استعمال واحد و لو مجازا ، مثلما تنظر فى المرآة في آن واحد الى صورتين لشيئين مجتمعين و فى الحقيقة انّما استعملت اللّفظ في معنى واحد هو مجموع المعنيين و نظرت فى المرآة الى صورة واحدة لمجموع الشّيئين .
ترجمه :
[ جواز لحاظ لفظ درحالىكه فانى است در معنايى در يك استعمال ، سپس لحاظ آن لفظ درحالىكه فانى در معناى ديگرى در استعمال دوّمى ]
آرى ، جايز مىباشد لحاظ كردن لفظ درحالىكه فانى در معنايى است در يك استعمال ، سپس لحاظ آن ( لفظ ) درحالىكه فانى در معناى ديگرى است در استعمال دوّمى ، مثل وقتى كه نگاه مىكنى در آينه به صورتى كه دربر گرفته است ( صورت ) آن ( آينه ) را ، سپس نگاه مىكنى در زمانى ديگر به صورت ديگرى كه در برگرفته است ( صورت ديگر ) آن ( آينه ) را . و همچنين جايز مىباشد لحاظ كردن لفظ در مجموع دو معنا در استعمال واحد و هرچند مجازا ، مثل وقتى كه نگاه مىكنى در آينه در يك زمان به دو صورتى كه براى دو شىء است كه باهم هستند . و در حقيقت همانا استعمال شده است لفظ در معناى واحد كه آن ( معناى واحد ) مجموع دو معناست . و نظر كردهاى در آينه به صورت واحدى كه براى مجموع دو شىء است .
نكات دستورى و توضيح واژگان
الى صورة تسعها : ضمير فاعلى در « تسعها » كه صفت « صورة » بوده به « صورة » و ضمير مفعولى به مرآة برمىگردد .
و لو مجازا : يعنى « و لو كان هذا الاستعمال مجازا » .
هو مجموع المعنيين : ضمير « هو » به معناى واحد برمىگردد .