( نسبت در اسمى كه آخرش واو است )
اگر چهار حرفى و بيشتر است و قبل از واو مضموم است واو محذوف ميگردد ، مانند " قلنسوة : شب كلاه ، ترقوة : استخوان بالاى سينه زيرگردن " ميگوئى : قلنسىّ ، ترقىّ " ، و اگر قبل از واو ساكن است به حال خود باقى است ، مانند " عدوّ " ميگوئى " عدوّىّ " .
( اسمى كه قبل از آخرش ياء مشدّد است )
مانند " سيّد ، ميّت ، كيّس : زيرك ، مهيّم : شيفته عشق ، مقيّم :
تصغير مقوّم " در اينها ميگوئى : " سيدىّ ، ميتىّ ، كيسىّ ، مهيمىّ ، مقيمىّ " يعنى ياء را مخفّف و ساكن مينمائى .
( اسمى كه آخرش ياء مشدّد است )
اگر سه حرفى است حرف دوم به اصلش قلب مىشود و حرف سوم قلب به واو ميگردد ، مانند " حىّ ، طىّ ، كىّ " ميگوئى : " حيوىّ ، طووىّ ، كووىّ " .
و اگر چهار حرفى است ياء اول را حذف مينمائى و دوم را قلب به واو مينمائى و ماقبلش را مفتوح ميكنى اگر نباشد مانند " علىّ ، رضىّ ، تقىّ ، نقىّ ، عدىّ ، نبىّ ، قصىّ ، جدىّ ، قضيّة ، صفيّة ، حميّة سميّة ، اميّة ، تحيّة ، " ميگوئى " علوىّ ، رضوىّ ، تقوىّ ، نقوىّ ، عدوىّ ، نبوىّ ، قصوىّ ، جدوىّ ، قضوىّ ، صفوىّ ، حموىّ ، سموىّ ، اموىّ ، تحوىّ "
و اگر بيش از چهار حرف است و هردو ياء زائد است حذف مىشود ، و بجايش ياء نسبت گذاشته مىشود ، مانند " كرسىّ ، بختىّ : شتر قوىّ درازگردن ، بختيّة : مؤنثش ، بخاتىّ : لقب ابو عمر كوفىّ " در نسبت