چه رسد به خصوصيّت ماضى و مستقبل ، و ماضى و مستقبل آوردن باعتبار حصول معلوم و مقدور است در ماضى و مستقبل .
8 - تقسيم فعل از جهت زمان به سه قسم راجع به خبر است ، امّا طلب : از جنبه وقوع هميشه در مستقبل است ، و از جنبه طلب هميشه در حال است ، و حكايت از خواست درونى متكلم مينمايد ، مثلا : اضرب ، حكايت مىكند از خواست درونى متكلم ، و متكلم با تكلم به اين صيغه از مخاطب وقوع ضرب را ميطلبد ، و معلوم است كه طلبيدن وقوع فعل از مخاطب مقارن با زمان تكلم است ، ولى وقوع ضرب پس از زمان تكلم خواهد بود ، چنانچه خبردادن نيز هميشه در حال تكلم است ، ولى فعلى كه از آن خبر داده مىشود يا در ماضى يا حال يا مستقبل است .
( نون تاكيد )
در آخر فعل مستقبل و امر و نهى نون تاكيد آورند و مضمون كلام را به آن تاكيد نمايند ، و آن دو قسم است : ثقيلة و خفيفة ، ثقيلة مشدّ دو مفتوح است ، مگر در چهار صيغه تثنيه و دو صيغه جمع مؤنث كه مكسور است ، و خفيفة ساكن است ، و در حال وقف جائز است قلب به الف شود ، ثقيلة در هرچهارده صيغه آيد ، و خفيفة در چهار تثنية و دو جمع مؤنث در نيايد ، و هرگاه يكى از اين دو در آخر پنج صيغهاى كه ضمير متّصل ندارد ملحق شود ، آخر فعل مفتوح ميگردد ، و اگر فعل ناقص است لام الفعل حذف نميشود ، و اگر حذف شده برميگردد ، و در هفت صيغه نونهائى كه عوض رفع است ساقط ميگردد اگر ساقط