شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 3
[ فصل دوم آنچه كه مربوط به صيغه امر است ] الفصل الثانى فيما يتعلق بصيغة الامر و فيه مباحث الاول انه ربما يذكر للصيغة معان قد استعملت فيها و قد عد منها الترجى و التمنى و التهديد و الانذار و الاهانة و الاحتقار و التعجيز و التسخير الى غير قوله : الفصل الثانى فيما يتعلق بصيغة الامر و فيه مباحث الاول الخ فصل دوم در آنچه است كه متعلق به صيغه امر است و در اين فصل مباحثى عنوان مىشود . [ بحث اول : معانى صيغه امر و بيان آنها ] بحث اول در بابت معانى است كه براى صيغه امر بيان كردهاند كه صيغه امر اعم است از اينكه ثلاثى باشد يا رباعى صحيح باشد يا معتل لازم باشد يا متعدى آنچه كه معانى صيغه امر از او استفاده مىشود كه اين صيغه امر در آنها استعمال مىشود و مثل لفظ عين مشترك لفظى مىباشد و حقيقت در آنها است و بعضى از آنها را مصنف ذكر نموده كه ما ذكر مىكنيم آنها را . 1 - ترجى ، مثل اغفر لى ذنوبى . 2 - تمنى ، مثل الا ايها الليل الطويل الا انجلى . 3 - تهديد ، مثل قوله تعالى : اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ . 4 - انذار ، مثل قوله تعالى : تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ . 5 - اهانت ، مثل قوله تعالى : ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ . 6 - احتقار ، مثل قوله تعالى : أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ . * 7 - تعجيز ، مثل قوله تعالى : فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ .