بن جعفر اسدى مثل اين را روايت نموده ، در كتاب مذكور از ابو جعفر محمد بن محمد خزاعى رضى اللّه عنه روايت نموده ، او گفته : ابو على بن ابى الحسين اسدى و او از پدرش گفته : بى آنكه سؤال نمايم از شيخ ابو جعفر محمد بن عثمان عمرى - قدّس روحه - توقيعى به من رسيد .
بسم الله الرحمن الرحيم
لعنة اللّه و الملائكة و النّاس اجمعين على من استحلّ من اموالنا درهما ؛ لعنت خدا و همهء ملايكه و بنى آدم بر كسى كه از اموال ما يك درهم حلال بداند .
ابو الحسين اسدى گويد : به خاطرم چنين خطور نمود كه اين حكم در حقّ كسى است كه يك درهم از مال ناحيه را حلال بداند ، نه در حقّ كسى است كه از آن بخورد و لكن حلال نداند . پيش خود گفتم ؛ اين حكم در حقّ كسى كه مطلق حرام را حلال بداند ، جارى است ، خواه مال امام و خواه غير او . بنابراين حجّت چه فضيلت و زيادتى بر ديگران دارد ؟
سوگند به آن خدايى كه محمد را به راستى براى بشارت خلايق فرستاده ! بعد دوباره به آن توقيع نگاه كردم ، ناگاه ديدم توقيع گرديده و به همان نهج شده كه در دل من بود .
بسم الله الرحمن الرحيم
لعنة اللّه و الملائكة و النّاس اجمعين على من اكل من مالنا درهما حراما ؛ لعنت خدا و همهء ملايكه و خلايق بر كسى كه از مال ما يك درهم به وجه حرام بخورد !
ابو جعفر محمد بن محمد خزاعى رضى اللّه عنه گفته : ابو على بن الحسين اسدى اين توقيع را درآورد و به ما نشان داد ، حتّى آن را نگاه كرديم و خوانديم .
[ توقيع در پاسخ سؤالات جعفر بن همدان ] 6 نجمة
در كمال الدين « 1 » مذكور ساخته كه حسين بن اسماعيل كندى گفته : جعفر بن همدان
هامش
( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 500 .