إليكم على يدى احمد بن بلال و غيره من نظرائه و كان من ارتدادهم عن الأسلام مثل ما كان من هذا عليهم لعنة اللّه و غضبه » ؛ بر اين رقعه و مضامين آن مطّلع گشتيم ، همهء آنها جواب ماست و در هيچ حرف آن مخذول ؛ يعنى به سر خود واگشته شده را كه گمراه و گمراهكننده و مشهور به غراقرى است - لعنة اللّه - مدخليّتى نيست و پيشتر جوابهايى بود كه به دست احمد بن بلال و غير او بيرون آمده بود ، حال آنكه از ايشان هم ، مرتدّ شدن غراقرى سر زده بود ، لعنت و غضب خدا بر ايشان باد !
بعد از اين سؤال در اين رقعه آمده : سابقا مىخواستيم ثابت نماييم اين توقيعات و جوابها از شمايند يا نه ؟
جواب بدين نهج درآمد : « ألا من استثبت فانّه لا ضرر في خروج ما خرج على أيديهم و إن ذلك صحيح » « 1 » ؛ آگاه شويد هركه مىخواهد آنها را ثابت نمايد ، هرآينه در بيرون آمدن چيزهايى كه به دست ايشان درآمد ، ضررى نيست و اينها صحيحاند .
پيشتر از اين از بعض علما روايت شده : از قائم عليه السّلام ، مثل اين قضيّه كه در حقّ بعضى كسانى كه خدا بر ايشان غضب كرده بود ، پرسيده شد ، آن حضرت در جواب فرمود :
العلم علمنا و لا شىء عليكم من كفر من كفر فما صحّ لكم ممّا خرج على يده برواية غيره من الثقات رحمهم اللّه فاحمدوا اللّه و اقبلوه و ما شككتم فيه او لم يخرج إليكم في ذلك الا على يده فردّوه إلينا لنصحّحه أو نبطله و اللّه تقدّست اسمائه و جلّ ثناؤه ولىّ توفيقكم و حسيبنا في أمورنا كلّها و نعم الوكيل ؛ علم ، علم ماست و از كفر كسى كه كافر شده ، بر شما ضررى نيست ، پس اگر صحّت توقيعى كه به دست او بيرون آمده ، به سبب روايت غير او از ثقات رحمهم اللّه به شما ثابت مىشود ، آنگاه خداى عزّ و جلّ را حمد كنيد و او را قبول نماييد و آنچه در موردش شكّ كرديد يا در خصوص آن توقيعى براى شما درنيامد ، مگر به دست كسى كه كافر و مرتدّ گشته ؛ آنگاه آن را به سوى ما برگردانيد و به ما رجوع كنيد تا آن را صحيح نماييم ؛ يعنى بگوييم صحيح است يا باطل .
خداوندى كه نامهايش پاك و ثنايش بلند و صاحب توفيق شماست ، در همهء كارها به
هامش
( 1 ) . غيبت طوسى ، ص 373 .