داد كه بعد از اين دربارهء اهلبيت تو تفضّل و احسان كرده ، ايشان را خلفا و امامان و پيشوايان زمين خواهم كرد و ايشان را با دشمنانشان به دنيا بازخواهم گرداند تا قصاص كنند و انتقام گيرند .
[ تأويل آيه به ائمه ( ع ) ]
چنانكه فرموده :
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ * وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ
« 1 » ؛ مىخواهيم بر كسانى كه روى زمين ضعيف و عاجز شمرده شدهاند ، منّت بگذاريم ، ايشان را امام و پيشوا قرار دهيم و وارث روى زمين بگردانيم و از آل محمد به فرعون و هامان و لشكرهايشان بنماييم ؛ يعنى به آنانكه حقّ آل محمد را غصب كردهاند ، اذيّتها را كه ايشان از آنها حذر مىكنند ؛ مانند قتل و عذاب ؛ يعنى آل محمد را بر ايشان مسلّط خواهيم كرد و از دست ايشان انواع عذابها خواهند ديد .
اگر اين آيه در خصوص موسى و فرعون نازل مىشد ، هرآينه لازم بود خداى تعالى چنين بفرمايد :
وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ
« 2 » ؛ به فرعون و هامان و لشكرهايشان از موسى آن اذيّتها را كه از آنها مىترسيدند ، بنماييم ؛ يعنى لازم بود ضمير منه را مفرد بياورد نه جمع و چون پيش از لفظ منهم ، فقرهء
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً
« 3 » مذكور گرديد ، دانستيم خطاب با پيغمبر است و آنچه را كه خداى تعالى در اين ، وعده مىفرمايد بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله واقع خواهد شد و ائمّه در آيه ، از اولاد رسول خدا خواهند بود .
خداى تعالى قصّهء موسى و بنى اسراييل را با دشمنانشان كه با لفظ فرعون ، هامان و
هامش
( 1 ) . سوره قصص ، آيه 6 و 5 .
( 2 ) . سوره قصص ، آيه 6 .
( 3 ) . سوره قصص ، آيه 5 .