آن حضرت فرمود : و منشوره .
عرض كردم : منشوره چيست ؟
فرمود : جبرييل اين آيه را چنين آورده :
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ *
و منشورة ؛ هر نفس مرگ را خواهد چشيد و در زمان رجعت برخواهد گشت . سپس فرمود : در اين امّت از اخيار و اشرار كسى نماند ، مگر آنكه به دنيا برگردد ؛ اخيار براى ديدن عزّت و اشرار براى چشيدن مرارت .
ايضا در آن كتاب است كه آن حضرت فرموده : حتّى إذا فتحنا عليهم بابا ذا عذاب شديد « 1 » . مراد از اين باب ، امير المؤمنين باشد كه رجعت كند و بر رجعتكنندگان از كفّار و منافقين ، صاحب عذاب شديد باشد . « 2 »
در تفسير على بن ابراهيم « 3 » آورده :
طسم * تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ
« 4 » بعد از آن خداى تعالى به پيغمبر خود خطاب نموده ، مىفرمايد :
نَتْلُوا عَلَيْكَ مِنْ نَبَإِ مُوسى وَ فِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ * إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَها شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْناءَهُمْ وَ يَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ إِنَّهُ كانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ
« 5 » ؛ با راستى و درستى از قصّهء موسى و فرعون براى قومى كه ايمان آوردهاند ، برايت نقل و حكايت مىكنم . به درستى كه فرعون در روى زمين ، بزرگ و بلندپايه گشت و اهل زمين را باهم مخالف گرداند و يك طايفه را ضعيف و بىدستوپا شمرد ، پسران آنها را سر مىبريد و دخترانشان را مىگذاشت و نمىكشت ؛ به درستى كه او از جمله فسادكنندگان است . خداى تعالى در اين آيه به پيغمبر از آن اذيّتها كه از فرعون به موسى رسيد ، خود خبر داد مانند ظلم و قتل براى اينكه آن حضرت از مصيبتهايى كه از امّت او به اهلبيتش رسيدنى بود ، تسلّى بيابد و بعد از تسلّى دادن ، به آن حضرت مژده
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 53 ، ص 64 .
( 2 ) . مختصر بصائر الدرجات ، صص 18 - 17 .
( 3 ) . تفسير القمى ، ج 1 ، صص 134 - 133 .
( 4 ) . سوره شعرا ، آيه 2 و 1 .
( 5 ) . سوره قصص ، آيه 4 و 3 .