را وصف نموده ، مىفرمايد :
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
« 1 » ؛ خداى تعالى توبهكنندگان و پاكان را دوست مىدارد . پاكان آل محمد توبهكنندگاناند ، مردى از نجران كه راهب است ، خروج و دعوت امام را قبول مىكند ؛ او اوّلين نفر از طايفهء نصارا مىباشد كه دعوت امام حسين عليه السّلام را قبول مىفرمايد ، صومعهء خويش را خراب و خاچش را خورد مىكند و با غلامان و ضعيفان و با سوارهها بيرون مىرود ، با بيدقهاى هدايت به سمت نخيله مىروند ، مجمع همهء خلايق روى زمين در فاروق مىباشد و آن راه امير المؤمنين عليه السّلام است كه ميان فرات واقع شده .
شيخ در كتاب الغيبه « 2 » از فضل بن شاذان ، او از حسن بن محبوب ، او از عمرو بن ابى المقدام و او از جابر جعفى روايت نموده ، گفته : از باقر عليه السّلام شنيدم ، مىفرمود : به خدا سوگند ! هرآينه مردى از ما اهلبيت بعد از مردنش زنده مىشود ، سىصدونه سال سلطنت خواهد نمود . فرمود : بعد از نوزده سال منتصر ، خروج و خون امام حسين عليه السّلام و اصحاب او را مطالبه مىكند ، قاتلان آن حضرت را مىكشد و اسير مىنمايد ، سپس سفّاح خروج مىكند .
علّامه مجلسى رحمه اللّه بعد از نقل اين روايت فرموده : مؤلّف گويد : ظاهر اين است كه مراد از منتصر ، امام حسين عليه السّلام و مراد از سفّاح ، امير المؤمنين عليه السّلام است ؛ « 3 » چنانكه بعد از اين ذكر مىشود .
[ روايت جابر ]
شيخ مفيد در كتاب اختصاص « 4 » از عمرو بن ثابت و او از جابر روايت كرده ، او گفته : از باقر عليه السّلام شنيدم ، مىفرمود : به خدا سوگند ! هرآينه مردى از ما اهلبيت بعد از
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 222 .
( 2 ) . الغيبة ، صص 488 - 487 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 53 ، ص 100 .
( 4 ) . الاختصاص ، صص 258 - 257 .