كس به دادن قدر قليلى روزى از خداى تعالى خوشنود و راضى شود ، هرآينه خدا هم به عمل قليلى از او راضى مىشود و منتظر فرج بودن ، عبادت است .
در كتاب خرايج از ابى حمزهء ثمالى ، او از ابى خالد كابلى و او از امام زين العابدين و سيّد الساجدين روايت نموده كه آن حضرت فرمود : غيبت ولىّ دوازدهم خدا كه وصىّ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و ساير ائمّه عليهم السّلام است ، بعد از رسول خدا امتداد مىيابد . يا ابا خالد ! به درستى كه اهل زمان غيبت او كه به امامتش قايل و به ظهورش شاكر و منتظرند ، افضل از اهل همهء زمانها هستند ، زيرا خداى تعالى از عقل و فهم و معرفت ، آنقدر به ايشان عطا فرموده كه زمان غيبت نزد ايشان به منزلهء زمان حضور ، مشاهده شده و ايشان را در اين زمان به منزلهء كسانى گردانيده كه پيش روى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به شمشير جهاد كردهاند . ايشان مخلصان حقيقى و شيعيان ما هستند كه تشيّع صدق و صفا دارند و ايشان دعوتكنندگان خلايق به سوى دين خدا در پنهانى و آشكار هستند و منتظر فرج بودن ، بزرگترين فرج است .
[ نصيحت پيامبر ( ص ) به حجّاج ]
در كتاب امالى « 1 » از شيخ مفيد ، او از ابن قولويه ، او از كلينى ، او از على ، او از پدرش ، او از يقطينى ، او از يونس ، او از عمرو بن شمر و او از جابر روايت نموده ؛ او گفته : بعد از آنكه اعمال حجّ را تمام كرده بوديم با جماعتى خدمت حضرت باقر عليه السّلام شرفياب شديم ، با او وداع نموديم و خدمتش عرض كرديم : يابن رسول اللّه ، وصيّت و نصيحتى به ما بفرما !
فرمود : قوى شما به ضعيف شما يارى كند ، غنى شما به فقير شما مهربانى نمايد و هر يك از شما به برادر دينى خود نصيحت و خيرخواهى كند ؛ چنانكه براى خودش خيرخواهى مىنمايد ، اسرار ما را پنهان داريد ، خلايق را به گردنهاى ما سوار نكنيد و به امر ما و به چيزىكه از ما به شما مىرسد ، نگاه كنيد و در آن تأمّل نماييد ؛ اگر آن را با
هامش
( 1 ) . الامالى ، شيخ طوسى ، صص 232 - 231 .