امّا س : ديگر از اين مژدهها چه دارى ؟
ج : ايضا در همان كتاب ، « 1 » اشعارى از شيخ عبد الرحمن بسطامى نقل كرده :
و يخرج حرف الميم من بعد شينه * بمكة نحو البيت بالنصر قد علا
فهذا هو المهدى بالحقّ ظاهر * سيّأتى من الرّحمن للخلق مرسلا
و يملاء كلّ الأرض بالعدل رحمة * و يمحو ظّلام الشرك و الجود اوّلا
ولايته بالأمر من عند ربّه * خليفة خير المرسلين من عالم العلا
س : خواهش مىكنم تاريخ و معنى آنها را بيان كنيد ؟
ج : عدد بعد شينه بمكّة نحو البيت بالنصر ( 3725066726576 ) را جمع كن ! جملهء 1283 خواهد شد ، حرف ميم كه چهل است از آن تفريق كن ! تتمّه 1346 ، مطابق بعثت مىشود ، ده سال در مكّه را منها كن ! تتمّه 1336 هجرى خواهد شد ؛ يعنى قائم الهادى 408 حجّة بن الحسن كه عددش با حرف الميم مطابق است ، بعد از زحمات آن حضرت در مكّه ، به نصرت و يارى الهى در جانب خانهء كعبه خروج خواهد فرمود .
به تحقيق بر همهء اهل عالم بلندى دارد ؛ پس آن مهدى است كه به حقّ ظهور خواهد فرمود ؛ بهزودى از جانب حضرت خداوند رحمان فرستاده شده ، براى خلايق ؛ يعنى قرآن كامل را مىآورد و تمام روى زمين را به عدالت و رحمت پر خواهد فرمود و آثار تاريكىهاى شرك و جور را كه عالمگير شده باشد ، از اوّل خواهد فرمود . بدانيد ولايت و سلطنت آن حضرت از پروردگار آن حضرت و او از جانب خداوند علىّ اعلى جانشين حضرت خير المرسلين است .
س : از كلمات بزرگان ديگر چيزى داريد ؟
ج : در كشكول ، شيخ بهاء الدين قدّس سرّه رباعى فارسى را از خواجه نصير الدين طوسى - طيب اللّه رمسه - نقل مىفرمايد :
در دور زحل خروج مهدى است * جرم دجل و دجّاليان است
در آخر واو واوك زاء * چون نيك نظر كنى ، همان است
هامش
( 1 ) . ينابيع المودة لذوى القربى ، ج 3 ، ص 337 .