س : يعنى چه ؟
ج : فارسى است خودت بفهم !
س : مشكل است .
ج : معمّا چو حل گشت ، آسان شود .
بدان زحل دو معنى دارد : اوّل ، زحل به تخفيف لام ، اسم ستارهاى است ، منجّمين مىگويند بيست و نه سال و نيم و يك روز كم ، دور مىزند ، هميشه دور زحل است ، پس نظر اين شخص جليل ، بر اين است كه عدد زحل چهل و پنج است ، لهذا چهل و پنج دور كه گذشت ، خروج مهدى در آن دور خواهد بود و هزار و سىصد و سى و هفت سال ، دو ماه و نيم از هجرت به اندازهء چهل و پنج دور زحل است و قبل از اتمام اين مدّت ، ظهور خواهد فرمود ، دليل بر اين ، خروج مهدى است ( 529809 ) كه جملهء 1338 مىشود كه نزديك اين تاريخ است ، نه خيلى پيش نه خيلى بعد كه لوث وجود دجّال و اصحابش از صفحهء روزگار منقطع خواهد شد . در آخر واو ؛ يعنى سنهء 1336 و اوّل زا ؛ يعنى سنهء 1337 .
پس ان شاء اللّه بعد از 1335 و قبل از 1338 منتظر و اميدوار فرج امام زمان باشيد ، اگر حقير زنده نمانم ، سلام مرا به آن حضرت برسانيد ، پاى او را از جانب من بوسه زنيد و معروض داريد غلام شما محمد باقر اميدوار بود در حضور مبارك ، خدمتها كند تا در ركاب ظفر انتساب شما ، جام شهادت نوشد ، اگر رأى مبارك اقتضا فرمايد ، او و والدش را زنده و قلب آنها را در دوستى خود محكم فرماييد و حوايجشان را برآوريد ، چون نيك نظر كنى ، همان 1336 است .
دوّم ، زحل به تشديد لام به معنى شتر سركش مىباشد ، كنايه از سفيانى ملعون است كه چون شتر مست به مردم حمله خواهد نمود . خروج مهدى - عجّل اللّه فرجه الشريف - در دور او خواهد شد . زحل خروج مهدى ، جرم دجل و دجّاليان ( 105372436980975 ) جملهء 1338 مىشود كه لام مدغم در زحل و يا مدغم در مهدى را حساب كنيم ، واقعا از اين اشعار جلالت خواجه نصير - رضوان اللّه عليه -
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 51
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٥١