تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 420

مساهمون:

ص٤٢٠
و گويد : اين جزاى كسى است كه امام خود را انكار كند . چهارم : مردى از آذربايجان ، استخوان به دست گرفته ، معجزهء عيسى را از آن جناب خواهد ، امام استخوان را به سخن آورده ، گويد : هزار سال است كه در عذابم و از تو چشم شفاعت دارم . آن مرد گويد : سحر كرده ، پس او را به دار زنند و تا هفت روز فرياد زند : اين جزاى كسى است كه امام خود را انكار كند . پنجم : مردى از عراق ، معجزهء داود را از آن حضرت خواهد ، چون امام عليه السّلام آهن را نرم كند ، گويد : سحر است . امام عليه السّلام از آهن نرم‌شده ، طوقى به گردنش اندازد ، با آن طوق گردش كند و گويد : اين است جزاى آن‌كه امام خود را انكار كند . ششم : مردى از اتراك گويد : كارد بر گلوى اسماعيل كار نكرد . امام كاردى به او مىدهد كه بر گلوى پسر خود كشد ، تا هفتاد مرتبه آن كارد را بر گلوى پسرش كشيده و گلويش را نبرد ، آن‌گاه گويد : سحر است و آن كارد را بر زمين زند ، كارد برجسته ، گلوى آن مرد را ببرد . هفتم : مردى از عرب ، معجزهء جدّش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را از آن حضرت طلب كند . آن حضرت شيرى خواسته ، بر امامت آن جناب شهادت دهد ، سپس گويد : سحر است ، آن‌گاه شير اعرابى منكر را دنبال و اعرابى فرياد كند : اين جزاى كسى است كه منكر امامش شود . اين را گويد و فرار كند و شير او را تعاقب نمايد ، تا آن‌كه او را گرفته ، پاره پاره كند .

[ استعداد مؤمنان براى فهم دانش ] 13 نجمة

ايضا از جمله گزارشات زمان ظهور ، بنابر آن‌چه در كفاية الموحّدين مىباشد ، آن است كه مؤمنان هنگام ظهور حضرت ، براى فهم و دانش مستعدّ مىشوند ، در كمال عقل و دانايى و معرفت خواهند بود ، از آن منبع فيوضات ربّانى جميع اقسام علوم ظاهرى و باطنى را اقتباس مىنمايند و همهء علوم انبياى سلف به بركت آن بزرگوار