راوى گويد : عرض كردم : اين ، پيش از قيام قائم - عجل اللّه تعالى فرجه - خواهد شد يا بعد از آن ؟
فرمود : پيش از آن .
ايضا محمد بن همام ، او از فزارى ، او از ابن ابى الخطّاب ، او از حسين بن على و او از امام صادق عليه السّلام در خصوص قول خداى تعالى :
سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ
« 1 » سؤال نمود ؛ يعنى سؤالكننده از عذابى كه شدنى است ، روايت نموده كه آن حضرت فرمود : تأويلش اين است كه عذابى مىآيد ؛ يعنى آتشى كه در آن ثويه كه نام جايى است ، واقع مىشود تا به كناسهء بنى اسد منتهى مىشود تا اينكه به قبيلهء ثقيف مىگذرد و كشتهاى كه آل محمد صلّى اللّه عليه و آله او را كشتهاند ، نمىگذارد مگر اينكه او را مىسوزاند و اين پيش از خروج قائم - عجل اللّه تعالى فرجه - است . « 2 »
نيز از ابن عقده ، او از على بن حسين ، او از محمد بن خالد احتم ، او از ابن بكير ، او از ثعلبه ، او از زراره ، او از حمران بن اعين و او از ابى جعفر محمد بن على در خصوص قول خداى تعالى :
ثُمَّ قَضى أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ
« 3 » روايت كرده كه آن حضرت فرمود : اجلّ دو قسمت است ؛ يكى اجلّ محتوم و ديگرى موقوف .
حمران عرض كرد : اجلّ محتوم كدام است ؟
فرمود : آن است كه غيراز آن واقع نمىشود ؛ يعنى تغيير در آن راه نمىيابد .
بعد از آن عرض كرد : اجلّ موقوف چيست ؟
فرمود : چيزى است كه خداى تعالى در آن مشيّتى دارد و اگر بخواهد آن را تبديل مىكند . حمران عرض كرد : من اميدوارم اجلّ سفيانى و خروج آن از جمله موقوفات باشد ؛ يعنى تغيير يابد و واقع نشود .
هامش
( 1 ) . سوره معارج : آيه 1 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 243 .
( 3 ) . سوره انعام : آيه 2 .