تا وقتىكه آن علامتهايى كه برايت ذكر مىكنم ، ببينى . در سالى كه جفت نيست ؛ مانند يكم ، سوّم و پنجم . نداكننده را مىبينى كه در دمشق ندا مىكند ، دهى از دهات آن به زمين فرو مىرود و قدرى از مسجد آنجا خراب مىشود . وقتى ديدى لشكر تركان از دمشق گذشتند ، هرآينه رو مىآورند تا در جزيرهاى فرود مىآيند و در مكّه منزل مىكنند ، آن سال در همهء بلاد عرب محاربه و اختلاف واقع مىگردد .
در اين وقت اهل شام با سه بيدق ؛ بيدق اصهب ، بيدق ابقع و بيدق سفيانى با طايفهء بنى ذنب الحمار كه به قبيلهء بنى ذنب الحمار ، خروج مىكنند و ايشان را به نوعى به قتل مىرساند كه هرگز مانند آن واقع نشده باشد ، مردى از قبيلهء بنى ذنب الحمار با جمعيّت و استعداد از دمشق مىرسد ، پس سفيانى او را با جمعيّتاش به قتل مىرساند . « 1 »
[ روايت ابن عقده از امام باقر ( ع ) ]
ايضا در كتاب الغيبه « 2 » از ابن عقده ، او از محمد بن فضل ، او از ابن فضّال ، او از ثعلبه ، او از معمّر بن يحيى ، او از داود جاجى و او از امام باقر عليه السّلام روايت نموده كه آن حضرت فرمود آيهء
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ *
« 3 » ؛ را از امير المؤمنين عليه السّلام پرسيدند ، فرمود :
منتظر مشاهده باشيد .
عرض كردم : يا امير المؤمنين ! آنها چيستند ؟
فرمود : اختلافى كه ميان اهل شام واقع مىشود ، بيدقهاى سياهاند كه از خراسان مىآيند و اضطرابى در ماه رمضان است .
يكى عرض كرد : اضطراب ماه رمضان چيست ؟
فرمود : آيا قول خداى عزّ و جلّ را در قرآن مجيد نشنيدهايد ؛
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ
هامش
( 1 ) . تفسير العياشى ، ج 1 ، ص 64 .
( 2 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 251 .
( 3 ) . سوره مريم : آيه 37 ؛ سوره زخرف : آيه 65 .