ايضا از ابن ابى الجارود و او از امام باقر عليه السّلام در تفسير قول خداى تعالى :
وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ
« 1 » روايت نموده كه آن حضرت فرمود : فزع و بيم ايشان بهسبب صدايى است كه از آسمان شنيده مىشود ؛ معنى آيه اين است كه اگر ايشان را ببينى در حالى كه از صدايى كه از آسمان مىرسد ؛ فزغ و اضطراب مىكند ، هرآينه امر شديدى خواهى ديد ، پس با گريختن يا غير آن ، از عذاب الهى خلاص نخواهند شد .
در تفسير قول خداى عزّ و جلّ :
وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
« 2 » فرمود : زمين ، ايشان را از زير قدمهايشان فرو مىبرد . ظاهر معنى ، اين است كه ايشان از مكانى گرفته مىشوند كه به زمين نزديكتر است . « 3 »
علّامه مجلسى در بحار « 4 » براى اين حديث ، بيانى ايراد نموده و فرموده : بيضاوى گفته : فزع و بيم ايشان هنگام مردن ، در حشر و يا در روز دعواى بدر است و جواب او انداخته شده ، تقدير كلام اين است : لرايت امرا فظيعا و معنى
فَلا فَوْتَ
اين است كه از عذاب خدا با گريختن و غير آن نمىتوانند رها شوند .
وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
« 5 » ؛ يعنى ايشان را از روى زمين گرفته ، زير خاك مىگذارند ، با اينكه از موقف حساب به آتش جهنّم يا از صحراى بدر به قليب برده مىشوند .
وَ أَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ
« 6 » ؛ يعنى آنها كجا به سهولت و آسانى ايمان را اخذ مىكنند .
صاحب كشّاف گفته : از ابن عبّاس مروى است اين آيه در خصوص خسف بيدا ؛ يعنى فرو بردن زمين لشكر سفيانى را نازل شده است .
شيخ امين الدين طبرسى از ابى حمزهء ثمالى نقل نموده كه گفته : از على بن الحسين عليه السّلام
هامش
( 1 ) . سوره فاطر : آيه 51 .
( 2 ) . سوره سبأ : آيه 51 .
( 3 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 205 .
( 4 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 186 .
( 5 ) . سوره سبأ : آيه 51 .
( 6 ) . سوره سبأ : آيه 52 .