پايمال مىشود و بزرگى ميانشان نمىباشد كه پراكندگان ايشان را دور سرش جمع نمايد . اين معنى قول خداى تعالى است .
عرض كردم : فدايت شوم ! آنچه فرمودى ، كى واقع خواهد شد ؟
فرمود : آگاه باش ! وقت معيّنى براى اين امر نزد ما نيست ، لكن وقتى ما چيزى را به شما خبر داديم و آن هم ، چنانكه گفته بوديم تحقّق به هم رساند ؛ آنوقت بگوييد خدا و رسول او راست گفتهاند و اگر به خلاف گفتهء ما درآمد ، باز بگوييد خدا و رسول او راست گفتهاند تا دو اجر به شما داده شود . لكن زمانى كه احتياج ، شدّت به هم رسانيد و بعضى از خلايق بعضى ديگر را انكار نمودند ، آنوقت صبح و شام منتظر ظهور اين امر باشيد .
عرض كردم : فدايت شوم ! احتياج را فهميدم ، لكن مراد از انكار خلايق چيست ؟
فرمود : اين است كه مردى براى حاجتى نزد برادر دينى خود مىآيد ؛ برادرش با وى ملاقات مىكند . به غير طريقى كه پيشتر مىگردد و با وى سخن مىگويد به غير سخنانى كه پيشتر مىگفت ؛ يعنى وقتى فهميد به او احتياج دارد و حاجت خود را اظهار نمود ، هرآينه از او كنارهجويى مىنمايد و به شأنش اعتنا نمىكند .
ايضا در تفسير على بن ابراهيم « 1 » از ابى الجارود و او از امام باقر عليه السّلام در خصوص قول خداى عزّ و جلّ :
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُهُ بَياتاً
« 2 » ؛
يعنى شب و روز
ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ
« 3 » روايت نموده كه آن حضرت فرمود : مراد از عذاب در اين آيه ، عذابى است كه آخر زمان به فاسقان اهل قبله ؛ يعنى اهل اسلام نازل مىشود ، در حالىكه مىگويند عذاب بر ما نازل نخواهد شد . « 4 »
هامش
( 1 ) . تفسير القمى ، ج 1 ، ص 312 .
( 2 ) . سوره يونس : آيه 50 .
( 3 ) . سوره يونس : آيه 50 .
( 4 ) . همان ، ج 2 ، ص 206 .