و صلّى عليه بين اسفاره و حركاته و سكناته في ساعات ليله و نهاره و صدقة عمّا بعينه امره و ما لا يعينه و ما يضمنه و ما يخلفه .
مخفى نماند رسول خدا و ائمّهء طاهرين - صلوات اللّه عليهم - بهجهت سلامتى و حفظ وجود مقدّس خود از شرّ ارضى ، سمايى ، جنّى و انسى و براى جلب منافع دنيوى و اخروى در صبح ، شام ، نيمشب ، اوّل ماه و اوّل سفر و غير اين حالات و اوقات ، صدقه مىدادند و در آن اهتمام داشتند ؛ چنانكه اخبار آن در كلمهء طيّبه استيفا شده ، با علم ايشان به منايا ، بلايا ، اجال و ساير حوادث و هركدام براى ديگرى مىدادند و در اين جهت ، فرقى در صدقه دادن خود براى دفع بليّه يا دادن يكى از دعايا براى دفع آن بليّه از آن وجود مقدّس نباشد ، جز اينكه اوّلى تمامى شروط تأثير صدقه داراست و تخلّف بسيارى از آن در بسيارى از صدقهء ديگران ولى اين از رجحان اين فعل و اداى تكليف مانع نمىشود ، پس توهّم نشود كه حضرت حجّت عليه السّلام مستغنى و بىنياز ، بلكه منزّه و مبرّا از صدقهء رعاياست ، چون اين تكليف از شؤون بندگى و اداى حقّ بزرگى و تربيت آن جناب است ، لذا هرچه مقام ولى منعم ، بالاتر و مرتبهء رعيّت پستتر باشد ، اهتمام اين تكليف و ساير آداب عبوديّت ، بيشتر خواهد بود ؛ چنانكه بر صاحب دانش پوشيده نيست .
[ احرام به نيابت امام عصر - عجل اللّه تعالى فرجه - ] 5 نجمة
بدان پنجمين تكليف عباد در زمان غيبت ، حجّ كردن و حجّ دادن به نيابت امام عصر عليه السّلام است ؛ چنانكه قديم ميان شيعيان مرسوم بود و آن جناب تقرير فرمود .
قطب راوندى رحمه اللّه در كتاب خرايج « 1 » روايت كرده : ابو محمد دعلجى دو پسر داشت كه يكى از آن دو صالح بود و به او ابو الحسن مىگفتند و او مردگان را غسل مىداد و پسر ديگر او محرّمات را مرتكب مىشد . مردى از شيعيان به ابو محمد مذكور زرى داد كه
هامش
( 1 ) . الخرايج و الجرائح ، ج 1 ، صص 481 - 480 .