گفتم : اى مولاى من ، اين مناجات را به من تعليم فرما !
فرمود : « اللّهمّ قد اخذ التأديب منّى حتّى مسنّى الضرّ و أنت ارحم الرّاحمين و إن كان ما اقترفته من الذّنوب استحقّ به اضعاف اضعاف ما ادّبتنى به و أنت حليم ذو اناة تعفو عن كثير حتّى يسبق عفوك و رحمتك عذابك » . سه مرتبه اين دعا را بر من تكرار فرمود تا فهميدم ؛ يعنى آنرا حفظ نمودم .
مؤلّف گويد : نعمانيّه بلدى از عراق ، بين واسط و بغداد است و ظاهرا شيخ جليل ابو عبد اللّه محمد بن محمد بن ابراهيم بن جعفر كاتب ، شهير به نعمانى معروف به ابن ابى زينب تلميذ شيخ كلينى رحمه اللّه و صاحب تفسير مختصر كه در آيات است و كتاب غيبت كه از كتب مشروح مفصّل معتبر است ، از اهل آن بلد باشد ؛ چنانكه شيخ مفيد در ارشاد ، اشاره فرموده و مخفى نماند كه در جملهاى از اماكن ، محلّ مخصوصى معروف به مقام آن جناب است ؛ مثل وادى السلام ، مسجد سهله ، حلّه ، خارج قم و غير آن .
ظاهر آن است كه كسى در آن مواضع به شرف حضور مشرّف يا از آن جناب معجزهاى در آنجا ظاهر شده و از اين جهت در اماكن شريفهء متبرّكه داخل شده و آنجا محلّ انس و تردّد ملايكه و قلّت شياطين است و اين خود يكى از اسباب قريب اجابت دعا و قبول عبادات است و در بعضى از اخبار آمده كه براى خداوند مكانهايى است كه دوست دارد در آنجا عبادت شود . امثال اين اماكن ؛ چون مساجد ، مشاهد ائمّه عليهم السّلام ، مقابر امامزادگان و صلحا و ابرار در اطراف بلاد ، از الطاف غيبيهء الهيّه است براى بندگان درمانده ، مضطرّ ، مريض ، مقروض ، مظلوم ، هراسان ، محتاج و نظاير ايشان از صاحبان هموم مفرّق قلوب و مشتّت خاطر و مخلّ حواس كه به آنجا پناه برند ، تضرّع نمايند ، به وسيلهء صاحب آن مقام از خداوند مسألت كنند ، دواى درد خود را بخواهند ، شفا طلبند و دفع شرّ اشرار كنند ، بسيار شده كه بهسرعت ، اجابت مقرون شده ، با مرض رفتند و با عافيت برگشتند ، مظلوم رفتند و مغبوط برگشتند ، باحال پريشان رفتند و آسودهخاطر مراجعت نمودند .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 322
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٣٢٢