جلد چهارم
( بساط سوم « بخش دوم » )
عبقريّهء پنجم [ احوالات معمّرين ]
در ذكر اشخاصى است كه در اين دار مجاز ، صاحب عمر دراز گرديده ، به صفت طول عمر ، از متعارف مردم تمايز گزيدهاند ، غرض از ذكر آنها با قلّت فايدهء مترتّبهء بر آن ، دو چيز است :
يكى ؛ رفع استبعاد از طول عمر امام عصر و ناموس دهر كه يكى از شبهات عامّه بر مهدويّت آن حضرت است ؛ چنانچه در صبيحهء پنجم از عبقريّهء سوّم اين بساط ، سمت تحرير يافت .
ديگرى ؛ براى تبعيّت نمودن از اصحابى كه مؤلّفين كتب غيبت آن جناب هستند ، تا گفته نشود اين كتاب ، عارى از پارهء فوايدى است كه ايشان در اين باب ذكر نمودهاند . در اين عبقريّه چند صبيحة مىباشد :
[ يكصد و بيست سال ] 1 صبيحة
بدان در اين باب امتيازى كه اين كتاب با ساير كتب اصحاب دارد ، اين است كه تمام مؤلّفين كتب غيبت از قدما و متأخّرين ، اخبار معمّرين را غير منظّم و بدون ترتيب ذكر كردهاند ؛ مثلا معمّر صد و پنجاه ساله را پس از معمّر هزار ساله ذكر نمودهاند و هكذا و چون پيدا كردن معمّر مخصوصى از ميان آنها خالى از اتعاب نبود ، لذا اين ناچيز براى ذكر آنها طبقاتى قرار داده ، در هر طبقه ، عمر مخصوصى ذكر نمودم تا اسهل تناولا و احسن سياقا باشد .