تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 330

مساهمون:

ص٣٣٠
آن مرد خدمت حضرت شتافت ، زبان به معذرت گشود و گفت : اى پيغمبر خدا ! و اللّه وعده را فراموش كردم . حضرت فرمود : و اللّه اگر نمىآمدى ، در هيمن موضع مىماندم تا بميرم و از اين‌جا مبعوث شوم . لهذا حق تعالى فرموده است :
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ .
اين ناچيز گويد : صراحت اين خبر شريف در غايب بودن آن جناب به مدّت يك سال با اين‌كه از جانب پروردگار بر اهل مكّه از قوم خودش حجّت بوده ؛ كالنور على الطور است ، كما لا يخفى على اولى النّهى .

[ غيبت حضرت الياس ] 15 صبيحة

پانزدهمين حجّت الهى كه براى ايشان غيبت حاصل شده ، حضرت الياس است ؛ چنان‌كه شيخ صدوق بنابر نقل علّامه مجلسى رحمه اللّه در حيات القلوب « 1 » ، به اسناد خود از ابن عبّاس روايت نموده : حضرت يوشع بن نون بعد از حضرت موسى ، بنى اسراييل را در شام جا داد و بلاد شام را ميان ايشان قسمت كرد ؛ يك سبط ايشان را به زمين بعلبك فرستاد و او سبطى بود كه الياس پيغمبر از او بود . حق تعالى الياس را برايشان مبعوث گردانيد و در آن‌وقت ، پادشاهى آن‌جا بود كه ايشان را به پرستيدن بتى گمراه كرده بود كه آن‌را بعل مىگفتند ؛ چنان‌چه حق تعالى مىفرمايد :
وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
« 2 » ؛ به درستى كه الياس از پيغمبران فرستاده شده بود ،
إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ
« 3 » ؛ وقتى كه به قوم خود گفت : آيا از عذاب خدا نمىپرهيزيد ؟
أَ تَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ
« 4 » ؛ آيا مىخوانيد بعل را و
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 13 ، ص 397 - 393 . ( 2 ) . سوره صافات ، آيه 123 . ( 3 ) . سوره صافات ، آيه 124 . ( 4 ) . سوره صافات ، آيه 125 .